1.5 De andere kant

De andere kant - Hoe vrouwen je ziek maken
Hoe vrouwen je ziek maken – De andere kant

Godverdomme, wat is het rustig. Normaal zat het hier nog wel eens vol op zondag. Ben ik een keer vrij op maandag en dan is er geen reet te doen. Ik zie het pakje sigaretten voor me liggen en kan de verleiding van een peuk niet weerstaan, eigenlijk meer uit verveling.

Misschien moet ik wat mensen gaan appen of ze wat aan het doen zijn. Ik spit mijn contactenlijst door maar zie niemand die ik zou kunnen appen voor een drankje. En Merel moet werken morgen. Misschien moet ik maar naar huis gaan, maarja ik heb voor het eerst sinds tijden weer eens vrij op maandag. Ik scroll voor de zoveelste keer door mijn tijdlijn, ook uit verveling. Dan valt mijn oog op een filmpje, maar eigenlijk niet het filmpje zelf maar diegene die er op reageert.

“Mike heeft een reactie geplaatst onder een video”.

Waarom heeft die me nooit een berichtje gestuurd? Ik heb hem toch ook toegevoegd, dat zou ik normaal eigenlijk al niet doen. Misschien vond die me toch niet zo leuk als ik dacht toen. Godverdomme, Merel zei al dat ik toen niet weg had moeten gaan en wat meer naar hem had moeten vragen. Ik hoor het haar nog zeggen: “Als jij een vent zelf toevoegt op Facebook dan moet die wel echt indruk gemaakt hebben”. Ze had gelijk, hij had ook indruk gemaakt. Maar nu kon die me niet eens een berichtje sturen.

De deur gaat open en eindelijk komen er mensen binnen. Niet de mensen waar ik op hoopte, daar heb je die kneus weer van een paar weken terug. God, ik hoop dat die niet weer zo’n hopeloze poging doet om me te versieren. Nog voor dat ik tot tien kan tellen zit die al naast me en begint die met z’n lulverhaal.

Kneus: “Hey mooie dame, wil je een drankje van me?”

Romy: “Heb ik je laatst al niet duidelijk gemaakt dat ik niet geïnteresseerd ben? Donder gewoon op.”

Zonder wat te zeggen druipt die af. Wat een kneus. Ik bestel zelf nog een drankje en steek maar weer een peukje aan. Misschien moet ik zo maar een taxi bellen, het begint ook al wat laat te worden en waarschijnlijk komt er toch niemand meer. Wat een teleurstellende avond.

Dan gaat de deur van de kroeg weer open en zie ik ineens hem. Ineens lijkt de hele wereld stil te staan, we hebben oogcontact en hij stapt op me af.

Romy.

1.4 Eenzame dame aan de bar

hoe vrouwen je ziek maken
Eenzame dame aan de bar – Hoe vrouwen je ziek maken

De sfeer zit er onderling goed in. Het is erg gezellig als we richting de andere kroeg lopen. Het is gelukkig niet zo ver weg, dus we besparen ons de taxikosten door een nachtelijke wandeling te maken. De kroeg waar we heen gaan staat eigenlijk niet erg goed bekend, er schijnen daar veel incidenten te zijn met onder andere steekpartijen. Maar toch is het de enige kroeg waar we nog binnen komen en gezellig een biertje kunnen drinken, dus niemand lijkt er echt om te malen. Waarschijnlijk speelt de alcohol die rijkelijk door onze aderen vloeit hier ook parten in, we zijn niet te stoppen. Sunday, bloody sunday.

We openen de deur en we worden begroet door een walm van rook en enorm foute muziek. Duidelijk is dat hier binnen gerookt wordt. De kroeg is vrijwel leeg en mijn oog valt gelijk op de eenzame dame die in haar eentje een biertje zit te drinken aan de hoek van de bar. Dames die eenzaam en alleen aan de bar zitten zie je normaal alleen in films en series. Maar deze dame was niet normaal. Die eenzame dame aan de bar, daar moet je voor oppassen. Ik herken haar mooie lange haren gelijk, wanneer we binnenkomen draait ze haar hoofd om en hebben we even oogcontact. De tijd lijkt even stil te staan wanneer ik verdwaal in haar ogen, die verdomde ogen van haar ook. Zo verslavend, haar ‘crazy eyes’. Ik bedenk me niet en ga gelijk naast haar op de kruk zitten.

Ergens zou ik me moeten bedenken dat een dame die in haar eentje in deze kroeg aan de bar zit op zondagavond alleen maar problemen kan betekenen, maar wanneer ik in haar ogen kijk verdwaal ik. Haar blonde haren zwaaien mijn kant op als ze me aankijkt. Ze neemt een flinke hijs van haar sigaret en ze lacht even. Ik spreek haar aan.

Mike: “Hey, ken je me nog?”

Romy: “Ja natuurlijk, Mike toch?”

Mike: “Klopt, hoe is het? Wat wil je drinken?”

Romy: “Ik kan mijn eigen drinken wel betalen hoor.”

Damn.

Mike.

1.3 Sunday, bloody sunday

Hoe vrouwen je ziek maken - Sunday, bloody sunday
Hoe vrouwen je ziek maken – Sunday, bloody sunday

Vaak is zondag een dag waarop de gezelligheid van het weekend geforceerd wordt, dus vermijd ik de kroeg vaak op zondagen. Zondag is een gevaarlijke dag om je in de kroeg te bevinden, vooral voor iemand die nooit naar huis wil als het gezellig is. Laat ik nou net zo’n persoon zijn. Eigenlijk haat ik zondagen, het geeft je de reality check waar je niet op zit te wachten. Vooral niet op een zondag. Maar deze zondag is anders. Omdat ik nog wel eens wil weglopen van de realiteit zit ik in de kroeg. Het is erg gezellig en ik ben lichtelijk aangeschoten.

Normaal lig ik nu brak in bed of op de bank te balen van de verplichtingen die morgen gaan komen, nu ben ik meer bezig met de Vodka Red Bull die voor me staat en de meid die naast me op de kruk aan het vertellen is over haar broer die graag advocaat wil worden. Ze ziet er leuk uit dus ik doe alsof ik geïnteresseerd ben maar het boeit me vrij weinig (maar besef me nu dat ik het nog steeds weet, dus blijkbaar was ik ergens wel een beetje geïnteresseerd). Vodka wordt ook wel eens danswater genoemd, ik word er altijd ontzettend scherp en zelfverzekerd van. Laatst las ik een artikel waarin stond dat Vodka Red Bull dezelfde effecten zou hebben als cocaïne. Nou ik kan je verzekeren dat dat klopt. Mocht je moeite hebben om met dames te praten dan is dit jouw wondermiddel, geloof me. Maar wel oppassen, vrouwen maken je ziek. (En de kater is ook niet mis).

Het is laat en de barvrouw besluit de kroeg te sluiten: “het is laat, ga naar huis”. Het meisje naast me gaat ook maar eens naar huis: “morgenvroeg weer naar school”. Ik ben niet bezig met morgen, ik weet niet eens of ik morgen naar school moet en het boeit me eigenlijk ook niet. Ik ben gelukkig niet de enige want een paar maten van me komen met het voorstel om naar een andere kroeg in de stad te gaan. Lichtelijk beïnvloed door de alcohol besluit ik mee te gaan, naar een kroeg waar we eigenlijk nooit komen. Zo’n kroeg waar je eigenlijk nooit komt. Wat ik op dat moment niet wist, is dat dat bezoekje aan die kroeg mijn hele leven op zijn kop zou zetten. Soms denk ik nog wel eens, was ik maar naar huis gegaan.

Mike.