1.6 Wauw

Hoe vrouwen je ziek maken
Wauw – Hoe vrouwen je ziek maken

Alles waar ik een half jaar geleden zo geïnteresseerd in raakte, trekt me nu weer ontzettend aan. Ze is anders dan andere vrouwen en ik kan er geen genoeg van krijgen. Het trekt me aan zoals nog nooit iets mij aangetrokken heeft. Ik moest  meer van haar zien. Alleen al hoe ze nonchalant een hijs van haar peuk neemt en deze net zo nonchalant uitblaast. “Wil je ook een sigaret?” Ik twijfel even, maar ben net een week gestopt dus ik weiger. “Zo, knap van je.”

We blijven uren praten terwijl mijn dronken maten staan te zingen en springen op foute nummers als “In Ons Café” van Frans Duijts en Django Wagner in een vrijwel lege kroeg. Eén van mijn maten ligt zelfs te slapen aan de bar en daar lachen we hartelijk om. “Wat een mietje.” Een andere maat probeert af en toe mijn aandacht te trekken, maar ik ben maar gefocust op één ding en dat is dit vrouwelijke schepsel die naast me op de kruk zit en ook verwonderd lijkt door mij. Precies hetzelfde als een half jaar geleden. Toch valt het me op dat ze steeds berichtjes binnenkrijgt via Messenger en die gelijk wegdrukt. Waarschijnlijk in de hoop dat ik ze niet zie.

Mike: “Vriendje?”

Romy: “Haha nee hoor, gewoon een bekende.”

Ik denk er verder niet over na, ik ben te verwonderd door haar. Het klikt, jaren later vinden we een foto terug van die bewuste avond waarin we elkaar aankijken en onze blikken verraden alles. We praten over van alles en nog wat. Ik stel voor om binnenkort wat te gaan eten samen en we zijn al aan het overleggen welk restaurant.

Ik ga even naar de wc en wanneer ik terugkom stapt ze op me af en zegt ze dat ze naar een vriendin gaat. Dat het inmiddels half zes in de ochtend is, roept geen vragen bij me op. Ondanks dat ik baal, vraag ik haar nummer en die krijg ik, eindelijk. Niet wetende wat ik me hiermee allemaal op mijn hals zou halen. Nu ik dit teruglees besef ik me pas hoe blind ik ben geweest.

Mike.

1.5 De andere kant

De andere kant - Hoe vrouwen je ziek maken
Hoe vrouwen je ziek maken – De andere kant

Godverdomme, wat is het rustig. Normaal zat het hier nog wel eens vol op zondag. Ben ik een keer vrij op maandag en dan is er geen reet te doen. Ik zie het pakje sigaretten voor me liggen en kan de verleiding van een peuk niet weerstaan, eigenlijk meer uit verveling.

Misschien moet ik wat mensen gaan appen of ze wat aan het doen zijn. Ik spit mijn contactenlijst door maar zie niemand die ik zou kunnen appen voor een drankje. En Merel moet werken morgen. Misschien moet ik maar naar huis gaan, maarja ik heb voor het eerst sinds tijden weer eens vrij op maandag. Ik scroll voor de zoveelste keer door mijn tijdlijn, ook uit verveling. Dan valt mijn oog op een filmpje, maar eigenlijk niet het filmpje zelf maar diegene die er op reageert.

“Mike heeft een reactie geplaatst onder een video”.

Waarom heeft die me nooit een berichtje gestuurd? Ik heb hem toch ook toegevoegd, dat zou ik normaal eigenlijk al niet doen. Misschien vond die me toch niet zo leuk als ik dacht toen. Godverdomme, Merel zei al dat ik toen niet weg had moeten gaan en wat meer naar hem had moeten vragen. Ik hoor het haar nog zeggen: “Als jij een vent zelf toevoegt op Facebook dan moet die wel echt indruk gemaakt hebben”. Ze had gelijk, hij had ook indruk gemaakt. Maar nu kon die me niet eens een berichtje sturen.

De deur gaat open en eindelijk komen er mensen binnen. Niet de mensen waar ik op hoopte, daar heb je die kneus weer van een paar weken terug. God, ik hoop dat die niet weer zo’n hopeloze poging doet om me te versieren. Nog voor dat ik tot tien kan tellen zit die al naast me en begint die met z’n lulverhaal.

Kneus: “Hey mooie dame, wil je een drankje van me?”

Romy: “Heb ik je laatst al niet duidelijk gemaakt dat ik niet geïnteresseerd ben? Donder gewoon op.”

Zonder wat te zeggen druipt die af. Wat een kneus. Ik bestel zelf nog een drankje en steek maar weer een peukje aan. Misschien moet ik zo maar een taxi bellen, het begint ook al wat laat te worden en waarschijnlijk komt er toch niemand meer. Wat een teleurstellende avond.

Dan gaat de deur van de kroeg weer open en zie ik ineens hem. Ineens lijkt de hele wereld stil te staan, we hebben oogcontact en hij stapt op me af.

Romy.

1.4 Eenzame dame aan de bar

hoe vrouwen je ziek maken
Eenzame dame aan de bar – Hoe vrouwen je ziek maken

De sfeer zit er onderling goed in. Het is erg gezellig als we richting de andere kroeg lopen. Het is gelukkig niet zo ver weg, dus we besparen ons de taxikosten door een nachtelijke wandeling te maken. De kroeg waar we heen gaan staat eigenlijk niet erg goed bekend, er schijnen daar veel incidenten te zijn met onder andere steekpartijen. Maar toch is het de enige kroeg waar we nog binnen komen en gezellig een biertje kunnen drinken, dus niemand lijkt er echt om te malen. Waarschijnlijk speelt de alcohol die rijkelijk door onze aderen vloeit hier ook parten in, we zijn niet te stoppen. Sunday, bloody sunday.

We openen de deur en we worden begroet door een walm van rook en enorm foute muziek. Duidelijk is dat hier binnen gerookt wordt. De kroeg is vrijwel leeg en mijn oog valt gelijk op de eenzame dame die in haar eentje een biertje zit te drinken aan de hoek van de bar. Dames die eenzaam en alleen aan de bar zitten zie je normaal alleen in films en series. Maar deze dame was niet normaal. Die eenzame dame aan de bar, daar moet je voor oppassen. Ik herken haar mooie lange haren gelijk, wanneer we binnenkomen draait ze haar hoofd om en hebben we even oogcontact. De tijd lijkt even stil te staan wanneer ik verdwaal in haar ogen, die verdomde ogen van haar ook. Zo verslavend, haar ‘crazy eyes’. Ik bedenk me niet en ga gelijk naast haar op de kruk zitten.

Ergens zou ik me moeten bedenken dat een dame die in haar eentje in deze kroeg aan de bar zit op zondagavond alleen maar problemen kan betekenen, maar wanneer ik in haar ogen kijk verdwaal ik. Haar blonde haren zwaaien mijn kant op als ze me aankijkt. Ze neemt een flinke hijs van haar sigaret en ze lacht even. Ik spreek haar aan.

Mike: “Hey, ken je me nog?”

Romy: “Ja natuurlijk, Mike toch?”

Mike: “Klopt, hoe is het? Wat wil je drinken?”

Romy: “Ik kan mijn eigen drinken wel betalen hoor.”

Damn.

Mike.