1.33 Wie belt je nou op dit tijdstip?

Hoe vrouwen je ziek maken - Wie belt je nou op dit tijdstip
Hoe vrouwen je ziek maken – Wie belt je nou op dit tijdstip

Het is vrijdagavond, wat de laatste tijd is verworven tot datenight tussen Romy en mij. Meestal kijken we de hele avond films, eten we hapjes en drinken we alcoholische drankjes. Zo ook deze vrijdagavond. We zijn bij mij thuis en we kijken een enorm slechte film op Netflix die Romy uiteraard uitgezocht heeft. Ik laat Romy altijd de films kiezen, dit om te voorkomen dat we eerst anderhalf uur discussiëren over welke film beter is. Dit resulteert vaak weer in een discussie over welke acteur beter is. Of ik stel een bepaalde film voor en Romy maakt me belachelijk om mijn filmsmaak. Nee, ik heb allang geleerd om Romy lekker haar gang te laten gaan als het om kiezen gaat.

Het klinkt heel slecht, maar als we film kijken ben ik meestal niet eens met de film bezig. Ik ben meer bezig met signalen opvangen dat Romy het naar haar zin heeft. Pakt ze mijn hand af en toe vast? Zit ze af en toe even aan me? Soms ga ik met opzet wat verder van haar af zitten zodat ze uit haarzelf wat naar me toe trekt. Bevestiging. Triest maar waar. Gelukkig pakt ze af en toe mijn hand vast of geeft een ander soort bevestiging. Dus mijn avond verloopt goed. Totdat.

Totdat de film afgelopen is en we gaan slapen. Na onze tanden gepoetst te hebben geven we elkaar een kus en liggen we in positie om te gaan slapen. Dan springt het licht van het scherm van haar telefoon op en begint die te trillen. Ze wordt gebeld. Wie belt haar nou om half twee ’s nachts. Ook al is het vrijdagavond, toch vind ik het vreemd. Dus ik draai me naar haar toe en vraag het haar.

M: “Wie is dat?”

In een oogopslag zie ik dat het een onbekend nummer is die haar belt.

R: “Geen idee. Ik ken dit nummer niet.”

M: “Ga je opnemen?”

Ze antwoordt niet en laat het bellen over gaan.

M: “Wie belt je nou op dit tijdstip?”

R: “Geen idee Mike”, zegt ze op een beetje geïrriteerde toon.

Romy overkwam altijd zulke vage dingen en nergens komen duidelijke antwoorden op. Romy is een Latijns-Amerikaanse meisjesnaam en betekent “geliefde roos”.  In mijn woordenboek betekent Romy “vage roos”.

Ik lig op mijn zij en kijk mee wat ze doet. Ze voegt het nummer toe in haar contactenlijst onder “?”. Dan kijkt ze op Whatsapp en zoekt ze “?” op. Het gespreksvenster opent en ze bekijkt de afbeelding. Het is een donkere vent, een vage donkere vent.

M: “Wie is dat?”

R: “Zit je nou mee te kijken?”

M: “Tsjah, je wordt om half twee ’s nachts gebeld. Ik vind het een beetje vaag.”

R: “Ik weet niet wie het is.”

Ik weet niet zeker of ik haar geloof. Het is allemaal weer zo vaag. Vage Romy met haar vage dingen. Houdt het ooit op?

M: “Waarom heb je altijd van die vage dingen?”

R: “Wat bedoel je daar nou mee?”

M: “Gewoon, zulke mysterieuze dingen. Zoals dit, of zoals de verhalen die over je rond gaan.”

Ik weet dat ik een moeilijk onderwerp aansnijdt.

R: “Wat voor verhalen dan?”, vraagt ze op een felle toon.

Ik besluit het vuur te openen. Er lijkt iets in me naar boven te komen.

M: “Dat je een glas naar je ex hebt gegooid in de kroeg bijvoorbeeld.”

R: “Dat verhaal is uit het verband gerukt.”

M: “Maar wel waar dus?”

R: “Dat lag ingewikkeld Mike, we hadden ruzie.”

M: “Dus je gaat ook een glas naar mijn hoofd gooien als wij een keer ruzie hebben?”

R: “Zal ik nu een glas naar je hoofd gooien?”

Romy is merkbaar geïrriteerd, ik raak een gevoelige snaar.

M: “Er gaan zoveel verhalen over je rond, ik vind dat het tijd is om het daar over te hebben.”

R: “De helft ervan klopt niet en de andere helft is uit het verband getrokken.”

M: “Vertel me de waarheid dan.”

R: “Waarover?”

M: “Die verhalen.”

R: “Welke verhalen? Noem eentje.”

M: “Nou ik hoorde dat je een paar jaar geleden verkracht bent geweest.”

Romy kijkt me geschrokken aan, er stond iets te komen. Ik weet alleen niet wat.

Mike.

1.1 Het eerste contact

Hoe vrouwen je ziek maken - Het eerste contact
Hoe vrouwen je ziek maken – Het eerste contact

Sexy vind ik het, hoe ze met haar woeste ogen bijna schreeuwend tekeer gaat tegen een maatje van me. Ik had al eens van haar gehoord en had haar al eens gezien, maar dit was de eerste keer dat ik haar van dichtbij mag beschouwen. Alles aan haar verwondert me en trekt mijn aandacht.

“Als jouw vader er aan overleden was, had je er nooit mee gescholden!” zegt ze met een luide stem. “Je moet je doodschamen, vuile klootzak”. Hij heeft al een aantal keer zijn excuses aangeboden, maar ze blijft maar doorgaan. Ze is woest. Ik besluit me er mee te bemoeien, niet omdat ik het voor hem opneem maar wel omdat ik dit als een mooie kans zie om met haar in gesprek te komen.

Ik attendeer haar op het feit dat hij al een aantal keer zijn excuses aangeboden heeft en dat ze haar punt gemaakt heeft. Ze kijkt me verwonderd aan, bijna verbaasd dat een man tegen haar in gaat. Het leek of ze kalmeerde en ze legt uit dat ze mijn maat net kanker als een bijvoeglijk naamwoord hoorde gebruiken en dat ze dit niet normaal vindt. Ze zou ooit iemand van een barkruk afgetrapt hebben toen die het woord kanker gebruikte in een gesprek waar zij niet eens bij betrokken was. Als een echte hypocriet geef ik haar gelijk en denk ik aan mijn taalgebruik.

Op een slinkse wijze verander ik het onderwerp en inmiddels zit ze al een paar minuten naast me op een kruk en vertelt ze vol passie over haar baan, studie en haar stage. Alles aan haar trekt me aan, haar mooi billen, haar houding, de manier waarop ze dingen vertelt en haar ogen die me eigenlijk al vertellen dat ze me problemen op gaat leveren. Alles aan haar straalt problemen uit en dat is juist wat ik zo interessant aan haar vind. Alles wat me af zou moeten schrikken, spreekt me aan. Na een tijdje zegt ze me gedag en verdwijnt ze uit de stampvolle kroeg. Mijn maat komt bij me: “Pfoe wat een gek wijf, hè?” en ik realiseer me op dat moment dat ik vergeten ben om haar nummer te vragen. Kankerzooi. Godverdomme.

De volgende dag word ik wakker met een dikke kater. Ik pak mijn telefoon en bekijk het scherm.

“421 berichten in 4 gesprekken”

“Romy wil je toevoegen als vriend op Facebook”

Mike.

(Dit is de eerste blog in een lange reeks, blijf gerust doorlezen. Klink hieronder op het pijltje naar rechts; 1.2 Tijdlijn.)