1.28 Wat nu weer?

Hoe vrouwen je ziek maken - Wat nu weer
Hoe vrouwen je ziek maken – Wat nu weer

Het is zaterdagavond en ik heb het nieuws van Romy eindelijk een beetje kunnen verwerken. Ook Marit stond er van te kijken maar ik heb het wat kunnen relativeren dankzij haar. Zoals Marit al zei, waarom zou ik het helemaal eindigen als ik haar over een jaar pas vijf maanden hoef te missen. En wie zegt dat we over een jaar überhaupt nog wat hebben, oftewel het zijn zorgen voor de toekomst. En we hebben natuurlijk eigenlijk ook nog niks. Ik moet er gewoon voor zorgen dat ze binnen een jaar smoorverliefd op me wordt en besluit om niet te gaan. En mijn vriendin wordt. Dat moet te doen zijn toch? Ik ben wel iemand waar je smoorverliefd op kan worden. Tussen Romy en mij gaat het goed, we appen veel en het contact is écht leuk, ondanks het teleurstellende nieuws. Dat ze met ‘zomaar een vriend’ op vakantie gaat roept wel onzekerheid op maar ik heb het even laten rusten. Waarom zouden een vriend en vriendin anno 2016 niet ‘gewoon’ met elkaar op vakantie kunnen? Het is tijd om van elk moment met haar te genieten en niet te ver in de toekomst te kijken. Ik merk ook aan Romy dat ze nog niet al te veel met de toekomst bezig is. En bovendien, zowel de vakantie als haar reis door Azië waren al gepland voordat we wat hadden.

Ik ben inmiddels in mijn stamkroeg beland met wat vrienden en het is gezellig, Romy is onderweg in de taxi dus die kan hier elk moment zijn. Ik heb haar alweer een tijdje niet gezien maar door het vele contact maak ik me er niet meer echt druk om. Ik ben wel enorm blij dat ik haar zo weer ga zien. Ondanks ons laatste gesprek loopt alles goed en daardoor voel ik me goed. Ik ben me er bewust van geworden dat mijn humeur afhangt van hoe het tussen Romy en mij gaat, maar zolang het goed gaat is dat niet echt een probleem. Denk ik. Mijn vrienden beginnen te merken dat ik een stuk vrolijker dan normaal ben.

De deur gaat open en Romy stapt naar binnen, elke keer als ik haar zie heb ik dat grappige gevoel in mijn buik weer en kan ik mijn glimlach niet verbergen. Romy komt ook binnen met een leuke lach op haar gezicht en stapt op me af. “Hey, jij!”. Ze geeft me een kus en we praten even een paar minuutjes bij. Ik geniet weer van haar met volle teugen en zij van mij. Dan stapt ze op mijn vrienden af, groet hun en maakt even een praatje. Ik zie op de achtergrond een groepje vrienden verzamelen en naar me kijken. Naast hun staat een bekende die ik wel eens in de kroeg heb gesproken en waar ik wel goed mee overweg kan. Ik vraag me af waarom ze zo naar me kijken tot één van hen op me afstapt.

“Mike, kun je even met ons meelopen naar de WC?”.

Ik zie het groepje inclusief die bekende van de kroeg achter hem verzamelen en ik vraag me af what the fuck er aan de hand is.

Mike.

(Stel een leuke vraag aan Mike in de reacties)

Ontvang een kaart met Valentijnsdag.

Ontvang geheel gratis een kaartje met Valentijnsdag van Mike.

1.19/1.20 Een leuke verrassing, met een leuke verrassing

Hoe vrouwen je ziek maken - Een leuke verassing, met een leuke verassing
Hoe vrouwen je ziek maken – Een leuke verassing, met een leuke verassing

We zitten met een groepje vrienden aan de bar in onze favoriete stamkroeg, er wordt nog altijd wat alcohol genuttigd en de sfeer zit er goed in. Dit is eigenlijk het moment en tijdstip dat veel mensen inkakken, wij niet. Door de rotzooi. We zitten er nog lekker in en niemand denkt er ook überhaupt maar over na om naar huis te gaan. Meestal gebeurt dat pas als we de kroeg uit getrapt worden omdat de barvrouw naar huis wilt.

Ik praat gezellig met een vriendin wanneer ik een berichtje van Romy krijg:

[04:51] Romy: Ben je nog in de kroeg? Ik kan nu een taxi pakken om daar te komen als je dat wilt?

YES! Ja natuurlijk wil ik dat. Zonder te twijfelen stem ik in en vertel ik vol blijdschap dat Romy zo naar de kroeg toe komt. Eigenlijk komt er op dit tijdstip niemand meer binnen, maar de barvrouw wil nog wel eens een oogje toeknijpen voor uitzonderingen. En dit was er voor mij nogal eentje.

Als een echte gentleman bestel ik alvast een drankje voor haar en ga weer zitten. Ik praat nog even met de rest wanneer de deur eindelijk open gaat. Daar komt ze binnen. Ze kijkt me aan, lacht even en stapt op me af. Ik zie aan haar dat ze ook al wat sapjes op heeft en daar ben ik niet rouwig om. Ze heeft net haar stage succesvol afgerond en daarom wil ik haar een hand en drie kusjes geven om haar te feliciteren. Maar dan doet Romy iets wat ik nooit had durven dromen, bij de derde kus zoent ze me vol op m’n mond. In een volle kroeg. Waar al mijn vrienden bij zitten. Ik stijg bijna op van enthousiasme. Dat zo’n onafhankelijke vrouw, want zo doet ze zich voor, mij zo vol zoent midden in de kroeg. Opwindend, heel opwindend. Dan trekt ze zich weer even terug en vraagt ze hoe het met me gaat. We praten even en ik stel haar voor aan m’n vrienden. Al snel richt ze zich weer op mij.

Mijn vrienden boeien me even niet meer, ik ben alleen nog maar met haar bezig. We hebben het enorm gezellig en ze zoekt allemaal redenen om dicht bij me in de buurt te staan en me af en toe aan te raken. Ik zoek af en toe een reden om haar billen aan te raken en de ene keer gaat dit een stuk subtieler dan de andere keer. We hebben het enorm leuk met z’n tweeën en we stralen dat ook uit.

Toch komt het onvermijdelijke moment dat de barvrouw graag naar huis wilt. Het begint buiten ook alweer licht te worden, de vogeltjes beginnen te fluiten. Normaliter tijd om weg te wezen dus. Maar ik ben nog niet bereid om afscheid te nemen, we kijken elkaar aan en weer stel ik de vraag. Nu met iets meer zelfverzekerdheid dan de vorige keer.

“Ga je weer met me mee naar huis?”

Ze kijkt me aan, twijfelt even en dan zegt ze iets wat ik nooit had verwacht.

Ik heb een beter idee

“Ik heb een beter idee, we kunnen ook naar mijn huis gaan?”

Even ben ik enorm verbaasd om wat ze zegt, ik weet dat ze nog thuis woont maar ze woont wel een stuk dichter bij de stad dan ik. Ik vraag mezelf af of ik wel behoefte heb om haar familie te ontmoeten, nu al. En ik snap niet helemaal dat zij daar behoefte aan zou hebben. Er is niks ergers dan de ongemakkelijke situatie in de ochtend na een onenightstand, moet je je voorstellen dat dan haar familie er ook nog bij is. Maar ergens weet ik dat dit geen onenightstand is, anders was het wel bij de vorige keer gebleven.

Ik vertrouw erop dat zij zeker weet dat dit een verstandig idee is maar ergens betwijfel ik het ook ten zeerste. Toch wil ik graag naast haar wakker worden en eerlijk gezegd ben ik best geil, waarschijnlijk door de pep en alcohol. Ik wil haar weer naakt zien. Ik moest haar weer naakt zien.

“Weet je het zeker?”

“Ja, dan hoeven we ook niet zolang in de taxi.”

“En je familie dan?”

“Ben je bang om mijn familie te ontmoeten?”

“Umh nee, denk ik.”

Hoe erg ik haar een paar weken terug over moest halen, zo ben ik zomaar overgehaald. Ik zie het als een soort bevestiging dat ze me mee naar huis wil nemen, blijkbaar doe ik toch iets goed.

“Oké, is goed.”

“Top, dan ga ik een taxi bellen.”

Ze loopt naar de wc om daar te bellen en een maat van me komt bij me. “Wat ga jij zo doen, ga je mee naar de after?”. “Ik ga met haar mee man.”. Mijn maat kijkt me verbaasd aan, lacht even en wil me nog net geen high-five geven. Gelukkig doet die dat niet want Romy komt net weer aanlopen, “de taxi is hier over tien minuten.”.

We drinken ons drankje op en wachten op de taxi. Romy haalt nog even snel wat sigaretten uit de automaat in de kroeg. Ik vraag me af hoe ze zou zijn als ze een tijdje zonder sigaretten zou zitten maar iets in me zegt dat ik daar liever niet achter kom.

De taxi komt aanrijden en blijkbaar kent Romy deze taxichauffeur goed want we betalen echt een schijntje. We komen op dezelfde plek aan waar ik haar laatst heb afgezet, we stappen uit en Romy wil nog even een peukje roken. Ondanks de alcohol en de drugs ben ik toch enorm nerveus, ergens zag ik toch een toekomst met haar anders zou het me geen reet boeien wat ze bij haar thuis van me vinden. Ik bedenk me dat dat allemaal zorgen voor later zijn, eerst wil ik genieten van haar en wil ik haar neuken. Ik lust ook wel een sigaret, maar ik ben nog altijd gestopt.

Dan pakt ze haar sleutel uit de tas en draait ze het slot open, ik pak haar vol bij haar billen beet en zoen haar in haar nek. “Niet zo in mijn nek hijgen”, zegt ze als ze de deur open doet. “En nu stil, tot we in bed liggen.”.

Mike.

1.18 Ik gun je iedereen Mike

Hoe vrouwen je ziek maken - Ik gun je iedereen Mike
Hoe vrouwen je ziek maken – Ik gun je iedereen Mike

De biertjes gaan er weer lekker in, het is zaterdagmiddag en ik heb niks aan mijn kop behalve de biertjes en de plaat speed voor me. We tikken biertjes weg alsof het niets is en af en toe nemen we een lijntje. Er komen steeds meer mensen langs en het is erg gezellig.

Ik hou van deze zaterdagen, de hele middag bier drinken en me nergens druk om maken.

We nemen drugs om niet dronken te worden maar toch de leuke effecten van drank te ervaren. Ja, dit zijn de zaterdagen waar ik het voor doe. Eten wordt besteld en binnen wordt gerookt, dus is er geen reden om het huis te verlaten.

Dan komt de vriendin van mijn maat binnen met nog een vriendin van haar. Ik vind het altijd gezellig als er wat vrouwelijk gezelschap komt en deze twee dames doen ook altijd gezellig met de mannen mee. Tevens kan ik met één van de twee dames altijd hele goede gesprekken voeren, iets waar ik veel waarde aan hecht. Diepzinnige gesprekken worden dan onderling ook gevoerd en levenskeuzes worden gemaakt.

Dan vraagt die vriendin naar Romy en vertel ik haar wat de afgelopen weken allemaal gebeurd is. “Wow, haha. Lekker bezig Mike.”. Toch vindt ze haar niet geschikt voor me en dat zet me wel aan het twijfelen. “Ik gun je iedereen Mike, maar niet deze”. Ik zal die woorden nooit meer vergeten. Romy was gewoon problemen maar ik ben al te ver heen. Ik vind haar al te leuk.

De avond vordert en na de nodige biertjes, vodka en potjes 30 Seconds besluiten we richting de stad te gaan. Naar de beruchte kroeg. Romy staat voor mij nog altijd op het tweede plan, maar het contact loopt wel gewoon soepel. Waarschijnlijk is dat ook de reden dat ik me er niet echt druk over maak. We komen aan in de kroeg en we blijven zuipen en snuiven, één van de dames stelt voor om naar een club te gaan en we stemmen in. Gezellig. Wanneer ik tussen de dansende tieners mee sta te bewegen als een echte kneus kijk ik even op mijn telefoon en zie ik een berichtje van Romy wat me een grappig gevoel in mijn buik geeft.

[01:39] Romy: “Het is hier zo afgelopen, wat ben jij aan het doen?”.

Ik maak haar duidelijk dat ik in de club sta en dat ik van plan ben om straks met een groepje terug naar de kroeg te gaan

[01:52] Romy: “Oh misschien kom ik wel even langs”.

Opnieuw voel ik wat in mijn buik wanneer ik het lees, te veel Vodka Redbull denk ik.

Mike.

1.16 Wat is er met je?

Hoe vrouwen je ziek maken - Wat is er met je
Hoe vrouwen je ziek maken – Wat is er met je

“Wat is er toch met je vandaag?”

“Hoezo?”

“Je bent zo stil en afwezig.”

“Er is niks”

“Wat is er met je?”

“Er is niks!”

“Ik merk het aan alles.”

“NEE! ER IS NIKS MEREL!”

“Het is die Mike hè?”

“Nee er is niks en we gaan het ook niet over hem hebben.”

“Vertel me nou wat er is Romy.”

Merel en ik zitten op het terras een wijntje te drinken, het is zaterdagavond. Ik twijfel of ik iets moet vertellen maar ik weet zeker dat ze het toch afkeurt. Zo was Merel, ongelukkig in haar suffe relatie met haar suffe vent. Samenwonen moest een nieuwe impuls in hun liefdesleven geven maar ik merk aan alles dat ze niet gelukkig is. En dus mogen anderen dat ook niet zijn. Maar toch is ze mijn beste vriendin, ook al flirt ze vaak met andere mannen.

“Het is niks.”

“Het is wel wat, heb je hem alweer gezien?”

“Ik heb bij hem geslapen donderdag.”

“WAT? MEEN JE DAT NOU?”

“Ja en nu houden we er over op.”

“Hebben jullie seks gehad?”

“We houden erover op Merel.”

“Had hij een grote?”

“MEREL!”

“Hoe was de seks?”

“De seks was goed.”

“Je vind hem echt leuk hè? Daarom ben je zo stil.”

Ze heeft alleen maar deels gelijk, Mike hint al een tijdje naar me dat die ook in de stad is. Eigenlijk wil ik Merel hier dumpen en hem opzoeken maar dat zou echt een bitch-move zijn. En ik ga haar absoluut niet meenemen als ik hem op ga zoeken. Wat ga ik doen?

“Gaan jullie weer afspreken?”

“Geen idee Merel, zullen we erover ophouden?”

Het gesprek gaat verder naar hoe ze het huis aan het inrichten zijn. Alsof ze nog jaren bij elkaar blijven, ik weet wel beter. Ik besluit niet op Mike in te gaan, ik ben nu met Merel en ik wil ook niet te veel toegeven aan wat er ook tussen ons speelt. Ik moet hem op afstand houden, ik zit op niks serieus te wachten. Geen relatie en shit.

De avond vordert en Merel en ik zoeken een gezellig kroegje op, ik blijf een beetje om me heen kijken of ik Mike ook tegen kom maar die zal wel in zijn stamkroeg zitten. Merel staat alweer met een paar mannen te praten en is al niet meer met me bezig. Wat is het ook een bitch soms. Dit is wel mijn kans om weg te gaan maar ik moet hem op afstand houden. Ook al wil ik hem ergens wel zien. Godverdomme, wat heb ik mezelf op de hals gehaald. Het is nog eventjes gezellig maar dan besluit ik naar huis te gaan, het is mooi geweest.

De volgende ochtend word ik wakker en besef ik me even dat ik hem had kunnen zien. Ik baal een beetje maar ergens ben ik ook toch wel weer blij. Hij lijkt er toch wel wat meer van te verwachten dan ik en daar zit ik totaal niet op te wachten. Nogmaals ik moet afstand nemen, ik wil dit niet.

Het weekend daarop zie ik Mike het hele weekend niet, zondag kom ik een maat van hem tegen maar Mike is nergens te bekennen. Ik besluit hem, tegen al mijn principes in, te appen.

[21:49] Romy: “Ben je ook in de stad?”

[21:51] Mike: “Nope, even een weekendje thuis”.

[21:51] Romy: “Aah balen”.

Godverdomme, wat ben ik dom bezig. Wat doe ik mezelf aan?

Romy.

1.11 Hoe laat ga jij naar huis?

Hoe vrouwen je ziek maken - Hoelaat ga jij naar huis
Hoe vrouwen je ziek maken – Hoelaat ga jij naar huis

We staan buiten en Romy staat een peukje te roken. “Moest je die oplader nog hebben?”. Ik knik. “Ik gooi m’n telefoon zo wel aan de lader.”. Hoe moeilijk de gesprekken via Whatsapp gingen, zo makkelijk gaan de gesprekken nu. We hebben het over van alles en nog wat en we vermaken ons.

We gaan weer naar binnen en ik doe mijn telefoon aan de lader. Romy vraagt of ik nog een biertje wil en ik stem in. Ze gaat aan de bar zitten en zet het biertje voor de kruk naast haar neer. Ze is nog niet klaar met me. Ik ga naast haar zitten en de gesprekken en de alcohol blijven vloeien. Ze zegt dat het lijkt of we elkaar al jaren kennen en ze heeft gelijk, zo voelt het ook. Opnieuw verdwaal ik in haar ogen, die verdomde ogen van haar ook altijd.

Ik ben opnieuw geobsedeerd, ik moest haar zien en nu zit ze ineens naast me. Te vertellen, te lachen en me aan te staren. En ik haar. Dan komt mijn maatje bij me. “Hoe laat ga jij naar huis, we kunnen wel een taxi delen?”. Zijn huis is vlakbij mijn huis en dus is het niet een onverstandig idee om met hem mee te gaan. Maar ik ben nog niet klaar met Romy, ik wil nog even bij haar zijn. Bovendien wil ik haar zoenen. Maar hier? In een volle kroeg? In onze stamkroeg? Toch moet ik haar zoenen, ik moet haar hebben. Hoe ga ik dit doen? I have to seal the deal.

Het blijft gezellig, maar mijn maat blijft aandringen om naar huis te gaan. Romy vraagt op een teleurstellende toon of ik al weg ga. Ik zeg dat ik nog wel even blijf en ik zie aan haar gezicht dat ze daar blij mee is, mijn maat is er wat minder blij mee maar verdwijnt weer naar de achtergrond van de kroeg. Af en toe raakt ze me per ongeluk aan en streelt ze door haar haren als ze met me praat, ze lijkt soms wel net zo geobsedeerd door mij als ik door haar. Als dat al mogelijk is. Ze vind me duidelijk leuk, maar waarom nu ineens wel?

Ik blijf naar het perfecte moment zoeken om haar te zoenen, dan kijkt ze me in mijn ogen aan en zegt ze niks. Dit is het moment, nu moet het gebeuren! Wanneer ik net mijn move wil maken staat ineens mijn maat achter me, “Ik ga er zo vandoor, ga je mee of niet? Ik heb al een taxi gebeld.”. Kutzooi. Ik vraag me af of ik later überhaupt nog een taxi kan krijgen naar huis en hoe ik dan thuis kom. Maar ik wil niet weg bij haar, niet zonder haar gezoend te hebben. Misschien bij het afscheid een kleine zoen? Romy staart me aan en wacht op het antwoord wat ik ga geven, ik kijk haar aan en dan floep ik het eruit:

“Ga anders mee met me naar huis.”

Mike.

1.10 Hard to get is niet alleen voor vrouwen

Hoe vrouwen je ziek maken - Hard to get is niet alleen voor vrouwen
Hoe vrouwen je ziek maken – Hard to get is niet alleen voor vrouwen

Wauw, als ze zelfs een oplader voor me mee wilt nemen dan moet ze me wel leuk vinden, toch? Ze stelt het zelf voor, zou ze me echt willen zien? Ineens ben ik weer compleet nuchter, bijna geschokt zelfs. De hele dag deed ze amper haar best om leuk app-contact te hebben en nu wil ze ineens dat ik in de kroeg blijf. Ik snap werkelijk waar helemaal niks van haar en ik denk zij zelf ook niet.

Mijn maat komt bij me: “doen we nog een biertje?”. Ik vertel hem dat Romy straks komt met een oplader voor me “haha oh dat wijf, heb je daar nog contact mee?”. Onder het genot van een biertje vertel ik hem het hele verhaal na zondagavond. “Vaag verhaal man, maar denk wel dat ze wat in je ziet ja.”.

Daarna verandert het gesprek en is mijn maat al een paar minuten met een verhaal bezig over, ja geen idee eigenlijk. Al sinds het appje van Romy kijk ik paranoïde om me heen of ze inmiddels al in de kroeg is, ik luister niet eens meer naar mijn maat.

“Mike, MIKE, MIKE!”

“Uh, ja wat is er?”

“Luister je wel? What te fuck is er met je?”

“Die chick man, Romy.”

“Jezus, ze doet echt wat met je hè?”

Op dat moment loer ik door de kroeg en zie ik door de drukke menigte een glimp van haar. Kut, ze is er. Wat moet ik doen? Zal ik er heen gaan? Omdat ze de hele dag amper interesse toonde in ons app gesprek, besluit ik nu hetzelfde te doen. Ik begin me weer te mengen in het gesprek met mijn maat, maar blijf haar in de gaten houden.

Ineens zit ze achter me aan de andere kant van de bar, te praten met iemand anders. Ze moet me gezien hebben maar ze besteedt geen aandacht aan me. Prima. Blijkbaar verwacht ze dat ik wel naar haar toe kom, maar ik vertik het. Als ze me wil spreken dan komt ze maar bij mij dit keer.

De avond verloopt verder soepel en het begint laat te worden, omdat mijn telefoon elk moment uit kan vallen besluit ik naar huis te gaan. Ik groet mijn maat en trek rustig mijn jas aan. En dan voel ik een tik op mijn rug. Ik draai me om en ineens staat ze voor me. Met een oplader in haar hand. Omdat ik het niet verwacht schrik ik er van.

Romy: “Hey, ik heb die oplader voor je of ga je al weg?”

Mike: “Nee hoor, ik ga even een luchtje scheppen buiten. Ga je mee?”

Mijn maat kijkt me afkeurend aan.

Romy: “Ja is goed, kan ik even een sigaretje roken.”

Mike.

1.9 Wanneer je het als laatst verwacht

Hoe vrouwen je ziek maken - Wanneer het je als laatst verwacht
Hoe vrouwen je ziek maken – Wanneer je het als laatst verwacht

Het is druk in de stad, mijn maat en ik gaan naar onze stamkroeg. Het is erg gezellig en de drank vloeit rijkelijk, wat er voor zorgt dat ik al snel aangeschoten ben. Romy reageert al een tijdje niet, het gesprek met haar is doodgebloed en ik heb niet heel erg veel zin om het gesprek nog langer nieuwe impulsen te geven. Dus ik zie drank als een voor de hand liggende oplossing om niet aan haar te denken.

Omdat ik nog een hele avond voor de boeg heb en al veel te veel van de alcohol voel, gooi ik een appje eruit naar mijn dealer.

[20:49] Mike: Joo, heb je nog wat?

[20:55] Dealer: Jawel, waar ben je?

Ik koop een grammetje op bij mijn dealer en met mijn aangeschoten kop verplaats ik me naar de wc. Ik draai de deur op slot, pak het envelopje en haal met mijn sleutel twee flinke halen eruit. Voor elk neusgat eentje.

Een paar minuten laten voel ik me veel nuchterder en ik kan weer normaal functioneren. Wat een rommel, maar tegelijk wat een wonderspul. De drank blijft rijkelijk vloeien maar ik blijf bij de tijd. Het is enorm druk in onze stamkroeg, dezelfde plek als waar ik Romy heb ontmoet. Van haar hoor ik al een tijdje niks, ik vraag me af of ze in de stad is. Wat zou ze doen als ze me tegen zou komen? Wat zou ik doen als ik haar tegen zou komen? Godverdomme, hier zou ik niet aan denken. Ik bestel nog een Vodka Redbull en neem er gelijk een paar flinke teugen uit in de hoop dat de extra alcohol definitief mijn gedachten gaat verzetten.

Het lukt, ik ben dronken maar weet door de rotzooi nog te functioneren. En het belangrijkste is dat ik niet aan Romy denk. Ik loop naar de wc om nog een paar sleutelpuntjes uit mijn envelopje te nemen, wanneer ik mijn telefoon hoor afgaan. Ik heb al m’n chats gedempt dus vraag me af wie het is. Ik haal mijn telefoon tevoorschijn, batterij 14%. En, een appje van Romy:

[23:33] Romy: Ben je ook in de kroeg straks?

Ik ben verbaasd, waarom doet ze de hele dag kortaf en reageert ze amper en wil ze nu ineens weten of ik in de kroeg ben straks. Wat een ingewikkeld wijf. Maar toch ben ik oprecht blij dat ze me appt. Toch twijfel ik of ik blijf, mijn telefoon is bijna leeg en heb bijna iedereen in de kroeg tevergeefs al gevraagd of ze een oplader bij zich hebben voor mijn telefoon. Om te kijken of ze het meent, en omdat het zo is, antwoord ik dat ik er wel ben maar straks waarschijnlijk weg ben omdat mijn telefoon bijna leeg is.

[23:34] Mike: Umh, geen idee. Ben er nu wel maar mijn telefoon is bijna leeg dus denk dat ik zo naar huis ga.

[23:35] Romy: Wat voor telefoon heb je?

[23:35] Mike: Samsung Galaxy S6 Edge

[23:35] Romy: Ik neem wel een oplader voor je mee, zie je straks.

Wauw.

Mike.

1.6 Wauw

Hoe vrouwen je ziek maken
Wauw – Hoe vrouwen je ziek maken

Alles waar ik een half jaar geleden zo geïnteresseerd in raakte, trekt me nu weer ontzettend aan. Ze is anders dan andere vrouwen en ik kan er geen genoeg van krijgen. Het trekt me aan zoals nog nooit iets mij aangetrokken heeft. Ik moest  meer van haar zien. Alleen al hoe ze nonchalant een hijs van haar peuk neemt en deze net zo nonchalant uitblaast. “Wil je ook een sigaret?” Ik twijfel even, maar ben net een week gestopt dus ik weiger. “Zo, knap van je.”

We blijven uren praten terwijl mijn dronken maten staan te zingen en springen op foute nummers als “In Ons Café” van Frans Duijts en Django Wagner in een vrijwel lege kroeg. Eén van mijn maten ligt zelfs te slapen aan de bar en daar lachen we hartelijk om. “Wat een mietje.” Een andere maat probeert af en toe mijn aandacht te trekken, maar ik ben maar gefocust op één ding en dat is dit vrouwelijke schepsel die naast me op de kruk zit en ook verwonderd lijkt door mij. Precies hetzelfde als een half jaar geleden. Toch valt het me op dat ze steeds berichtjes binnenkrijgt via Messenger en die gelijk wegdrukt. Waarschijnlijk in de hoop dat ik ze niet zie.

Mike: “Vriendje?”

Romy: “Haha nee hoor, gewoon een bekende.”

Ik denk er verder niet over na, ik ben te verwonderd door haar. Het klikt, jaren later vinden we een foto terug van die bewuste avond waarin we elkaar aankijken en onze blikken verraden alles. We praten over van alles en nog wat. Ik stel voor om binnenkort wat te gaan eten samen en we zijn al aan het overleggen welk restaurant.

Ik ga even naar de wc en wanneer ik terugkom stapt ze op me af en zegt ze dat ze naar een vriendin gaat. Dat het inmiddels half zes in de ochtend is, roept geen vragen bij me op. Ondanks dat ik baal, vraag ik haar nummer en die krijg ik, eindelijk. Niet wetende wat ik me hiermee allemaal op mijn hals zou halen. Nu ik dit teruglees besef ik me pas hoe blind ik ben geweest.

Mike.

1.5 De andere kant

De andere kant - Hoe vrouwen je ziek maken
Hoe vrouwen je ziek maken – De andere kant

Godverdomme, wat is het rustig. Normaal zat het hier nog wel eens vol op zondag. Ben ik een keer vrij op maandag en dan is er geen reet te doen. Ik zie het pakje sigaretten voor me liggen en kan de verleiding van een peuk niet weerstaan, eigenlijk meer uit verveling.

Misschien moet ik wat mensen gaan appen of ze wat aan het doen zijn. Ik spit mijn contactenlijst door maar zie niemand die ik zou kunnen appen voor een drankje. En Merel moet werken morgen. Misschien moet ik maar naar huis gaan, maarja ik heb voor het eerst sinds tijden weer eens vrij op maandag. Ik scroll voor de zoveelste keer door mijn tijdlijn, ook uit verveling. Dan valt mijn oog op een filmpje, maar eigenlijk niet het filmpje zelf maar diegene die er op reageert.

“Mike heeft een reactie geplaatst onder een video”.

Waarom heeft die me nooit een berichtje gestuurd? Ik heb hem toch ook toegevoegd, dat zou ik normaal eigenlijk al niet doen. Misschien vond die me toch niet zo leuk als ik dacht toen. Godverdomme, Merel zei al dat ik toen niet weg had moeten gaan en wat meer naar hem had moeten vragen. Ik hoor het haar nog zeggen: “Als jij een vent zelf toevoegt op Facebook dan moet die wel echt indruk gemaakt hebben”. Ze had gelijk, hij had ook indruk gemaakt. Maar nu kon die me niet eens een berichtje sturen.

De deur gaat open en eindelijk komen er mensen binnen. Niet de mensen waar ik op hoopte, daar heb je die kneus weer van een paar weken terug. God, ik hoop dat die niet weer zo’n hopeloze poging doet om me te versieren. Nog voor dat ik tot tien kan tellen zit die al naast me en begint die met z’n lulverhaal.

Kneus: “Hey mooie dame, wil je een drankje van me?”

Romy: “Heb ik je laatst al niet duidelijk gemaakt dat ik niet geïnteresseerd ben? Donder gewoon op.”

Zonder wat te zeggen druipt die af. Wat een kneus. Ik bestel zelf nog een drankje en steek maar weer een peukje aan. Misschien moet ik zo maar een taxi bellen, het begint ook al wat laat te worden en waarschijnlijk komt er toch niemand meer. Wat een teleurstellende avond.

Dan gaat de deur van de kroeg weer open en zie ik ineens hem. Ineens lijkt de hele wereld stil te staan, we hebben oogcontact en hij stapt op me af.

Romy.

1.4 Eenzame dame aan de bar

hoe vrouwen je ziek maken
Eenzame dame aan de bar – Hoe vrouwen je ziek maken

De sfeer zit er onderling goed in. Het is erg gezellig als we richting de andere kroeg lopen. Het is gelukkig niet zo ver weg, dus we besparen ons de taxikosten door een nachtelijke wandeling te maken. De kroeg waar we heen gaan staat eigenlijk niet erg goed bekend, er schijnen daar veel incidenten te zijn met onder andere steekpartijen. Maar toch is het de enige kroeg waar we nog binnen komen en gezellig een biertje kunnen drinken, dus niemand lijkt er echt om te malen. Waarschijnlijk speelt de alcohol die rijkelijk door onze aderen vloeit hier ook parten in, we zijn niet te stoppen. Sunday, bloody sunday.

We openen de deur en we worden begroet door een walm van rook en enorm foute muziek. Duidelijk is dat hier binnen gerookt wordt. De kroeg is vrijwel leeg en mijn oog valt gelijk op de eenzame dame die in haar eentje een biertje zit te drinken aan de hoek van de bar. Dames die eenzaam en alleen aan de bar zitten zie je normaal alleen in films en series. Maar deze dame was niet normaal. Die eenzame dame aan de bar, daar moet je voor oppassen. Ik herken haar mooie lange haren gelijk, wanneer we binnenkomen draait ze haar hoofd om en hebben we even oogcontact. De tijd lijkt even stil te staan wanneer ik verdwaal in haar ogen, die verdomde ogen van haar ook. Zo verslavend, haar ‘crazy eyes’. Ik bedenk me niet en ga gelijk naast haar op de kruk zitten.

Ergens zou ik me moeten bedenken dat een dame die in haar eentje in deze kroeg aan de bar zit op zondagavond alleen maar problemen kan betekenen, maar wanneer ik in haar ogen kijk verdwaal ik. Haar blonde haren zwaaien mijn kant op als ze me aankijkt. Ze neemt een flinke hijs van haar sigaret en ze lacht even. Ik spreek haar aan.

Mike: “Hey, ken je me nog?”

Romy: “Ja natuurlijk, Mike toch?”

Mike: “Klopt, hoe is het? Wat wil je drinken?”

Romy: “Ik kan mijn eigen drinken wel betalen hoor.”

Damn.

Mike.