1.19/1.20 Een leuke verrassing, met een leuke verrassing

Hoe vrouwen je ziek maken - Een leuke verassing, met een leuke verassing
Hoe vrouwen je ziek maken – Een leuke verassing, met een leuke verassing

We zitten met een groepje vrienden aan de bar in onze favoriete stamkroeg, er wordt nog altijd wat alcohol genuttigd en de sfeer zit er goed in. Dit is eigenlijk het moment en tijdstip dat veel mensen inkakken, wij niet. Door de rotzooi. We zitten er nog lekker in en niemand denkt er ook überhaupt maar over na om naar huis te gaan. Meestal gebeurt dat pas als we de kroeg uit getrapt worden omdat de barvrouw naar huis wilt.

Ik praat gezellig met een vriendin wanneer ik een berichtje van Romy krijg:

[04:51] Romy: Ben je nog in de kroeg? Ik kan nu een taxi pakken om daar te komen als je dat wilt?

YES! Ja natuurlijk wil ik dat. Zonder te twijfelen stem ik in en vertel ik vol blijdschap dat Romy zo naar de kroeg toe komt. Eigenlijk komt er op dit tijdstip niemand meer binnen, maar de barvrouw wil nog wel eens een oogje toeknijpen voor uitzonderingen. En dit was er voor mij nogal eentje.

Als een echte gentleman bestel ik alvast een drankje voor haar en ga weer zitten. Ik praat nog even met de rest wanneer de deur eindelijk open gaat. Daar komt ze binnen. Ze kijkt me aan, lacht even en stapt op me af. Ik zie aan haar dat ze ook al wat sapjes op heeft en daar ben ik niet rouwig om. Ze heeft net haar stage succesvol afgerond en daarom wil ik haar een hand en drie kusjes geven om haar te feliciteren. Maar dan doet Romy iets wat ik nooit had durven dromen, bij de derde kus zoent ze me vol op m’n mond. In een volle kroeg. Waar al mijn vrienden bij zitten. Ik stijg bijna op van enthousiasme. Dat zo’n onafhankelijke vrouw, want zo doet ze zich voor, mij zo vol zoent midden in de kroeg. Opwindend, heel opwindend. Dan trekt ze zich weer even terug en vraagt ze hoe het met me gaat. We praten even en ik stel haar voor aan m’n vrienden. Al snel richt ze zich weer op mij.

Mijn vrienden boeien me even niet meer, ik ben alleen nog maar met haar bezig. We hebben het enorm gezellig en ze zoekt allemaal redenen om dicht bij me in de buurt te staan en me af en toe aan te raken. Ik zoek af en toe een reden om haar billen aan te raken en de ene keer gaat dit een stuk subtieler dan de andere keer. We hebben het enorm leuk met z’n tweeën en we stralen dat ook uit.

Toch komt het onvermijdelijke moment dat de barvrouw graag naar huis wilt. Het begint buiten ook alweer licht te worden, de vogeltjes beginnen te fluiten. Normaliter tijd om weg te wezen dus. Maar ik ben nog niet bereid om afscheid te nemen, we kijken elkaar aan en weer stel ik de vraag. Nu met iets meer zelfverzekerdheid dan de vorige keer.

“Ga je weer met me mee naar huis?”

Ze kijkt me aan, twijfelt even en dan zegt ze iets wat ik nooit had verwacht.

Ik heb een beter idee

“Ik heb een beter idee, we kunnen ook naar mijn huis gaan?”

Even ben ik enorm verbaasd om wat ze zegt, ik weet dat ze nog thuis woont maar ze woont wel een stuk dichter bij de stad dan ik. Ik vraag mezelf af of ik wel behoefte heb om haar familie te ontmoeten, nu al. En ik snap niet helemaal dat zij daar behoefte aan zou hebben. Er is niks ergers dan de ongemakkelijke situatie in de ochtend na een onenightstand, moet je je voorstellen dat dan haar familie er ook nog bij is. Maar ergens weet ik dat dit geen onenightstand is, anders was het wel bij de vorige keer gebleven.

Ik vertrouw erop dat zij zeker weet dat dit een verstandig idee is maar ergens betwijfel ik het ook ten zeerste. Toch wil ik graag naast haar wakker worden en eerlijk gezegd ben ik best geil, waarschijnlijk door de pep en alcohol. Ik wil haar weer naakt zien. Ik moest haar weer naakt zien.

“Weet je het zeker?”

“Ja, dan hoeven we ook niet zolang in de taxi.”

“En je familie dan?”

“Ben je bang om mijn familie te ontmoeten?”

“Umh nee, denk ik.”

Hoe erg ik haar een paar weken terug over moest halen, zo ben ik zomaar overgehaald. Ik zie het als een soort bevestiging dat ze me mee naar huis wil nemen, blijkbaar doe ik toch iets goed.

“Oké, is goed.”

“Top, dan ga ik een taxi bellen.”

Ze loopt naar de wc om daar te bellen en een maat van me komt bij me. “Wat ga jij zo doen, ga je mee naar de after?”. “Ik ga met haar mee man.”. Mijn maat kijkt me verbaasd aan, lacht even en wil me nog net geen high-five geven. Gelukkig doet die dat niet want Romy komt net weer aanlopen, “de taxi is hier over tien minuten.”.

We drinken ons drankje op en wachten op de taxi. Romy haalt nog even snel wat sigaretten uit de automaat in de kroeg. Ik vraag me af hoe ze zou zijn als ze een tijdje zonder sigaretten zou zitten maar iets in me zegt dat ik daar liever niet achter kom.

De taxi komt aanrijden en blijkbaar kent Romy deze taxichauffeur goed want we betalen echt een schijntje. We komen op dezelfde plek aan waar ik haar laatst heb afgezet, we stappen uit en Romy wil nog even een peukje roken. Ondanks de alcohol en de drugs ben ik toch enorm nerveus, ergens zag ik toch een toekomst met haar anders zou het me geen reet boeien wat ze bij haar thuis van me vinden. Ik bedenk me dat dat allemaal zorgen voor later zijn, eerst wil ik genieten van haar en wil ik haar neuken. Ik lust ook wel een sigaret, maar ik ben nog altijd gestopt.

Dan pakt ze haar sleutel uit de tas en draait ze het slot open, ik pak haar vol bij haar billen beet en zoen haar in haar nek. “Niet zo in mijn nek hijgen”, zegt ze als ze de deur open doet. “En nu stil, tot we in bed liggen.”.

Mike.

1.18 Ik gun je iedereen Mike

Hoe vrouwen je ziek maken - Ik gun je iedereen Mike
Hoe vrouwen je ziek maken – Ik gun je iedereen Mike

De biertjes gaan er weer lekker in, het is zaterdagmiddag en ik heb niks aan mijn kop behalve de biertjes en de plaat speed voor me. We tikken biertjes weg alsof het niets is en af en toe nemen we een lijntje. Er komen steeds meer mensen langs en het is erg gezellig.

Ik hou van deze zaterdagen, de hele middag bier drinken en me nergens druk om maken.

We nemen drugs om niet dronken te worden maar toch de leuke effecten van drank te ervaren. Ja, dit zijn de zaterdagen waar ik het voor doe. Eten wordt besteld en binnen wordt gerookt, dus is er geen reden om het huis te verlaten.

Dan komt de vriendin van mijn maat binnen met nog een vriendin van haar. Ik vind het altijd gezellig als er wat vrouwelijk gezelschap komt en deze twee dames doen ook altijd gezellig met de mannen mee. Tevens kan ik met één van de twee dames altijd hele goede gesprekken voeren, iets waar ik veel waarde aan hecht. Diepzinnige gesprekken worden dan onderling ook gevoerd en levenskeuzes worden gemaakt.

Dan vraagt die vriendin naar Romy en vertel ik haar wat de afgelopen weken allemaal gebeurd is. “Wow, haha. Lekker bezig Mike.”. Toch vindt ze haar niet geschikt voor me en dat zet me wel aan het twijfelen. “Ik gun je iedereen Mike, maar niet deze”. Ik zal die woorden nooit meer vergeten. Romy was gewoon problemen maar ik ben al te ver heen. Ik vind haar al te leuk.

De avond vordert en na de nodige biertjes, vodka en potjes 30 Seconds besluiten we richting de stad te gaan. Naar de beruchte kroeg. Romy staat voor mij nog altijd op het tweede plan, maar het contact loopt wel gewoon soepel. Waarschijnlijk is dat ook de reden dat ik me er niet echt druk over maak. We komen aan in de kroeg en we blijven zuipen en snuiven, één van de dames stelt voor om naar een club te gaan en we stemmen in. Gezellig. Wanneer ik tussen de dansende tieners mee sta te bewegen als een echte kneus kijk ik even op mijn telefoon en zie ik een berichtje van Romy wat me een grappig gevoel in mijn buik geeft.

[01:39] Romy: “Het is hier zo afgelopen, wat ben jij aan het doen?”.

Ik maak haar duidelijk dat ik in de club sta en dat ik van plan ben om straks met een groepje terug naar de kroeg te gaan

[01:52] Romy: “Oh misschien kom ik wel even langs”.

Opnieuw voel ik wat in mijn buik wanneer ik het lees, te veel Vodka Redbull denk ik.

Mike.

1.17 Lekker op dreef

Hoe vrouwen je ziek maken - Lekker op dreef
Hoe vrouwen je ziek maken – Lekker op dreef

Opvallend genoeg gaat het appen beter, we hebben leuke gesprekken. Ze vraagt onder andere hoe het me gelukt is om te stoppen met roken. Het lijkt alsof ze baalt dat ze het gesprek niet onderhouden heeft vorige week, omdat ze me dan misschien zondag wel had gezien. Of ze mist me ergens, maar dat lijkt me toch niet. Ik mis haar ook niet. Denk ik.

De week gaat voorspoedig, ik merk dat ze echt meer haar best doet om het gesprek te onderhouden en ook echt interesse in me toont. Het geeft me een goed gevoel, ik ben een stuk vrolijker dan dat ik normaal ben. Het begint mensen op te vallen, mijn moeder vraagt wat er met me is. “Niks”. Omdat ik de week ervoor al vroeg om een keer af te spreken, begin ik hier niet weer over. Laat het maar even van haar kant komen. Misschien heb ik de bevestiging wel nodig dat ze mij vraagt, en ze heeft het druk dus als ze tijd en zin heeft dan vraagt ze me wel. Toch? Maar toch wil ik haar ergens wel weer zien… Zoals je merkt weet ik niet zo goed wat ik met de hele situatie aan moet.

Ondanks dat de week snel verloopt, hunker ik toch naar het weekend. Omdat ik het weekend er voor niet weg ben geweest heb ik nu zin om er een lekker gek weekend van te maken. Het is vrijdag en ik app wat maten voor een Vrijmibo. Er wordt gezopen en stiekem wat gesnoven. En ook de vrijdag vliegt voorbij. De gesprekken met Romy lijken steeds beter te gaan ook omdat ik lekker op stap ben en niet al te veel bezig ben met haar. Dit lijkt ze te merken want ze doet extra hard haar best om mijn aandacht te trekken. En dat geeft me een steeds beter gevoel.

Dan is het zaterdagochtend en word ik ‘wakker’ bij een maatje van me op de bank. Opnieuw een flinke kater, wat een standaardtafereel aan het worden is, maar toch ben ik blij dat ik überhaupt geslapen heb. Mijn maat komt de woonkamer binnen lopen en stelt de vraag waar ik stiekem al op hoopte.
“Zullen we er nog een nachtje achteraan plakken?”

“Godverdomme, wat ben ik blij dat je die vraag stelt”.

“Mooi, dan moeten we zo eerst langs de supermarkt om een kratje bier”.

“Waar is het in de aanbieding?”

We halen een krat bier bij de supermarkt en Romy appt me goedemorgen en vraagt of ik een leuke avond gehad heb. Ook vraagt ze me of ik vanavond nog wat ga doen.

[11:14] Romy: “Ga je nog wat doen vandaag?”

[11:16] Mike: “We hebben net een kratje bier gehaald, dus straks even wat eten. Dan vanmiddag en vanavond wat biertjes weg tikken”.

[11:17] Romy: “Ook de stad in?”

[11:20] Mike: “Denk het wel even”.

[11:25] Romy: “Aah oke, ik heb een festival in de buurt van de stad haha”.

Dan praten we nog even over het festival waar ze naar toe gaat maar daarna nadert het begin van de middag, trekken we het eerste biertje open en komt Romy weer een beetje op het tweede plan. Voor nu.

Mike.

1.12 Even terug naar vannacht

Hoe vrouwen je ziek maken - Even terug naar vannacht
Hoe vrouwen je ziek maken – Even terug naar vannacht

Ik hoor een onbekende wekker afgaan en word wakker met stevige koppijn. Ik heb een nog ergere kater dan normaal. Om het geluid van de wekker af te stoten trek ik de dekens over mijn hoofd heen en dan voel ik iets of iemand die de dekens terug trekt. Ik kijk naast me en zie lange blonde haren op een kussen liggen en een lichaam gewikkeld in mijn dekens. Ik duw de dekens, zo ver ik die heb, van me af en loop richting de wc om te pissen. Ondertussen probeer ik me te herinneren wat er allemaal is gebeurd. Even terug naar vannacht:

“Ga anders mee met me naar huis.”

Ze kijkt me aan en duidelijk twijfelt ze, niet zo raar natuurlijk. Zo goed kennen we elkaar nou ook weer niet maar toch lijkt ze nog geen afscheid van me te willen nemen. Toch bedenkt ze allemaal redenen om niet met me mee te gaan maar door de verdovende middelen ben ik zo scherp als een mes en sla ik alle redenen af.

Romy: “Ik moet morgenmiddag werken en moet wel op tijd zijn.”

Mike: “Ik heb een auto, ik breng je morgen.”

Romy: “Maar ik moet wel eerst langs huis.”

Mike: “Dan breng ik je morgen thuis.”

Romy: “Ik moet wel echt op tijd thuis zijn.”

Mike: “Zet maar een wekker, ik breng je thuis. Echt!”

Ze blijft twijfelen maar sluit nog niets uit, dus blijf ik het proberen. Ze staart naar haar drankje en ik zie haar denken. Dan komt mijn maat aanlopen: “De taxi staat voor, ga je mee?”. Ik kijk haar aan, “kom op, ik zorg dat je morgen veilig thuiskomt”. Nu moet ze snel beslissen en dat lijkt in mijn voordeel te werken. Het is nu of nooit.

Dan stemt ze in en ik kan mijn geluk niet op. Ze pakt haar tas, ik mijn telefoon en haar oplader, we lopen naar buiten en stappen de taxi in. Omdat ik altijd wagenziek ben, vooral als ik gedronken en gesnoven heb moet ik de hele reis mijn best doen om niet over mijn nek te gaan. Ondertussen maken Romy en die maat van me ruzie over wie het eerst thuisgebracht wordt, ik ben te misselijk om me in de discussie te mengen maar heb niets liever dan dat wij als eerst bij mij thuis aan komen. Elke minuut telt. Uiteraard wint Romy de discussie, want daar is ze nou eenmaal Romy voor. Dit is het enige wat ik me nog kan herinneren van vannacht.

Ik trek de deur van de wc open, trek mijn boxer naar beneden en kijk naar m’n lul. Veel mannen zullen dit herkennen, anderen misschien niet. Maar vaak kan je aan je lul herkennen of je geneukt hebt en die van mij vertelt me dat ik heb geneukt. Ik loop terug naar mijn kamer, de meid in mijn bed is nog niet wakker. Ze brabbelt allemaal rare dingen in haar slaap en daardoor vraag ik me af wat voor persoon ik in mijn bed heb gesleept. Ik besluit haar maar wakker te maken.

Romy: “Goedemorgen.”

Mike: “Goedemiddag.”

Mike: “Wij hebben geneukt of niet?”

Romy: “Ja, ben je dat nou vergeten!?”

Mike.

1.11 Hoe laat ga jij naar huis?

Hoe vrouwen je ziek maken - Hoelaat ga jij naar huis
Hoe vrouwen je ziek maken – Hoelaat ga jij naar huis

We staan buiten en Romy staat een peukje te roken. “Moest je die oplader nog hebben?”. Ik knik. “Ik gooi m’n telefoon zo wel aan de lader.”. Hoe moeilijk de gesprekken via Whatsapp gingen, zo makkelijk gaan de gesprekken nu. We hebben het over van alles en nog wat en we vermaken ons.

We gaan weer naar binnen en ik doe mijn telefoon aan de lader. Romy vraagt of ik nog een biertje wil en ik stem in. Ze gaat aan de bar zitten en zet het biertje voor de kruk naast haar neer. Ze is nog niet klaar met me. Ik ga naast haar zitten en de gesprekken en de alcohol blijven vloeien. Ze zegt dat het lijkt of we elkaar al jaren kennen en ze heeft gelijk, zo voelt het ook. Opnieuw verdwaal ik in haar ogen, die verdomde ogen van haar ook altijd.

Ik ben opnieuw geobsedeerd, ik moest haar zien en nu zit ze ineens naast me. Te vertellen, te lachen en me aan te staren. En ik haar. Dan komt mijn maatje bij me. “Hoe laat ga jij naar huis, we kunnen wel een taxi delen?”. Zijn huis is vlakbij mijn huis en dus is het niet een onverstandig idee om met hem mee te gaan. Maar ik ben nog niet klaar met Romy, ik wil nog even bij haar zijn. Bovendien wil ik haar zoenen. Maar hier? In een volle kroeg? In onze stamkroeg? Toch moet ik haar zoenen, ik moet haar hebben. Hoe ga ik dit doen? I have to seal the deal.

Het blijft gezellig, maar mijn maat blijft aandringen om naar huis te gaan. Romy vraagt op een teleurstellende toon of ik al weg ga. Ik zeg dat ik nog wel even blijf en ik zie aan haar gezicht dat ze daar blij mee is, mijn maat is er wat minder blij mee maar verdwijnt weer naar de achtergrond van de kroeg. Af en toe raakt ze me per ongeluk aan en streelt ze door haar haren als ze met me praat, ze lijkt soms wel net zo geobsedeerd door mij als ik door haar. Als dat al mogelijk is. Ze vind me duidelijk leuk, maar waarom nu ineens wel?

Ik blijf naar het perfecte moment zoeken om haar te zoenen, dan kijkt ze me in mijn ogen aan en zegt ze niks. Dit is het moment, nu moet het gebeuren! Wanneer ik net mijn move wil maken staat ineens mijn maat achter me, “Ik ga er zo vandoor, ga je mee of niet? Ik heb al een taxi gebeld.”. Kutzooi. Ik vraag me af of ik later überhaupt nog een taxi kan krijgen naar huis en hoe ik dan thuis kom. Maar ik wil niet weg bij haar, niet zonder haar gezoend te hebben. Misschien bij het afscheid een kleine zoen? Romy staart me aan en wacht op het antwoord wat ik ga geven, ik kijk haar aan en dan floep ik het eruit:

“Ga anders mee met me naar huis.”

Mike.

1.10 Hard to get is niet alleen voor vrouwen

Hoe vrouwen je ziek maken - Hard to get is niet alleen voor vrouwen
Hoe vrouwen je ziek maken – Hard to get is niet alleen voor vrouwen

Wauw, als ze zelfs een oplader voor me mee wilt nemen dan moet ze me wel leuk vinden, toch? Ze stelt het zelf voor, zou ze me echt willen zien? Ineens ben ik weer compleet nuchter, bijna geschokt zelfs. De hele dag deed ze amper haar best om leuk app-contact te hebben en nu wil ze ineens dat ik in de kroeg blijf. Ik snap werkelijk waar helemaal niks van haar en ik denk zij zelf ook niet.

Mijn maat komt bij me: “doen we nog een biertje?”. Ik vertel hem dat Romy straks komt met een oplader voor me “haha oh dat wijf, heb je daar nog contact mee?”. Onder het genot van een biertje vertel ik hem het hele verhaal na zondagavond. “Vaag verhaal man, maar denk wel dat ze wat in je ziet ja.”.

Daarna verandert het gesprek en is mijn maat al een paar minuten met een verhaal bezig over, ja geen idee eigenlijk. Al sinds het appje van Romy kijk ik paranoïde om me heen of ze inmiddels al in de kroeg is, ik luister niet eens meer naar mijn maat.

“Mike, MIKE, MIKE!”

“Uh, ja wat is er?”

“Luister je wel? What te fuck is er met je?”

“Die chick man, Romy.”

“Jezus, ze doet echt wat met je hè?”

Op dat moment loer ik door de kroeg en zie ik door de drukke menigte een glimp van haar. Kut, ze is er. Wat moet ik doen? Zal ik er heen gaan? Omdat ze de hele dag amper interesse toonde in ons app gesprek, besluit ik nu hetzelfde te doen. Ik begin me weer te mengen in het gesprek met mijn maat, maar blijf haar in de gaten houden.

Ineens zit ze achter me aan de andere kant van de bar, te praten met iemand anders. Ze moet me gezien hebben maar ze besteedt geen aandacht aan me. Prima. Blijkbaar verwacht ze dat ik wel naar haar toe kom, maar ik vertik het. Als ze me wil spreken dan komt ze maar bij mij dit keer.

De avond verloopt verder soepel en het begint laat te worden, omdat mijn telefoon elk moment uit kan vallen besluit ik naar huis te gaan. Ik groet mijn maat en trek rustig mijn jas aan. En dan voel ik een tik op mijn rug. Ik draai me om en ineens staat ze voor me. Met een oplader in haar hand. Omdat ik het niet verwacht schrik ik er van.

Romy: “Hey, ik heb die oplader voor je of ga je al weg?”

Mike: “Nee hoor, ik ga even een luchtje scheppen buiten. Ga je mee?”

Mijn maat kijkt me afkeurend aan.

Romy: “Ja is goed, kan ik even een sigaretje roken.”

Mike.