1.11 Hoe laat ga jij naar huis?

Hoe vrouwen je ziek maken - Hoelaat ga jij naar huis
Hoe vrouwen je ziek maken – Hoelaat ga jij naar huis

We staan buiten en Romy staat een peukje te roken. “Moest je die oplader nog hebben?”. Ik knik. “Ik gooi m’n telefoon zo wel aan de lader.”. Hoe moeilijk de gesprekken via Whatsapp gingen, zo makkelijk gaan de gesprekken nu. We hebben het over van alles en nog wat en we vermaken ons.

We gaan weer naar binnen en ik doe mijn telefoon aan de lader. Romy vraagt of ik nog een biertje wil en ik stem in. Ze gaat aan de bar zitten en zet het biertje voor de kruk naast haar neer. Ze is nog niet klaar met me. Ik ga naast haar zitten en de gesprekken en de alcohol blijven vloeien. Ze zegt dat het lijkt of we elkaar al jaren kennen en ze heeft gelijk, zo voelt het ook. Opnieuw verdwaal ik in haar ogen, die verdomde ogen van haar ook altijd.

Ik ben opnieuw geobsedeerd, ik moest haar zien en nu zit ze ineens naast me. Te vertellen, te lachen en me aan te staren. En ik haar. Dan komt mijn maatje bij me. “Hoe laat ga jij naar huis, we kunnen wel een taxi delen?”. Zijn huis is vlakbij mijn huis en dus is het niet een onverstandig idee om met hem mee te gaan. Maar ik ben nog niet klaar met Romy, ik wil nog even bij haar zijn. Bovendien wil ik haar zoenen. Maar hier? In een volle kroeg? In onze stamkroeg? Toch moet ik haar zoenen, ik moet haar hebben. Hoe ga ik dit doen? I have to seal the deal.

Het blijft gezellig, maar mijn maat blijft aandringen om naar huis te gaan. Romy vraagt op een teleurstellende toon of ik al weg ga. Ik zeg dat ik nog wel even blijf en ik zie aan haar gezicht dat ze daar blij mee is, mijn maat is er wat minder blij mee maar verdwijnt weer naar de achtergrond van de kroeg. Af en toe raakt ze me per ongeluk aan en streelt ze door haar haren als ze met me praat, ze lijkt soms wel net zo geobsedeerd door mij als ik door haar. Als dat al mogelijk is. Ze vind me duidelijk leuk, maar waarom nu ineens wel?

Ik blijf naar het perfecte moment zoeken om haar te zoenen, dan kijkt ze me in mijn ogen aan en zegt ze niks. Dit is het moment, nu moet het gebeuren! Wanneer ik net mijn move wil maken staat ineens mijn maat achter me, “Ik ga er zo vandoor, ga je mee of niet? Ik heb al een taxi gebeld.”. Kutzooi. Ik vraag me af of ik later überhaupt nog een taxi kan krijgen naar huis en hoe ik dan thuis kom. Maar ik wil niet weg bij haar, niet zonder haar gezoend te hebben. Misschien bij het afscheid een kleine zoen? Romy staart me aan en wacht op het antwoord wat ik ga geven, ik kijk haar aan en dan floep ik het eruit:

“Ga anders mee met me naar huis.”

Mike.

1.10 Hard to get is niet alleen voor vrouwen

Hoe vrouwen je ziek maken - Hard to get is niet alleen voor vrouwen
Hoe vrouwen je ziek maken – Hard to get is niet alleen voor vrouwen

Wauw, als ze zelfs een oplader voor me mee wilt nemen dan moet ze me wel leuk vinden, toch? Ze stelt het zelf voor, zou ze me echt willen zien? Ineens ben ik weer compleet nuchter, bijna geschokt zelfs. De hele dag deed ze amper haar best om leuk app-contact te hebben en nu wil ze ineens dat ik in de kroeg blijf. Ik snap werkelijk waar helemaal niks van haar en ik denk zij zelf ook niet.

Mijn maat komt bij me: “doen we nog een biertje?”. Ik vertel hem dat Romy straks komt met een oplader voor me “haha oh dat wijf, heb je daar nog contact mee?”. Onder het genot van een biertje vertel ik hem het hele verhaal na zondagavond. “Vaag verhaal man, maar denk wel dat ze wat in je ziet ja.”.

Daarna verandert het gesprek en is mijn maat al een paar minuten met een verhaal bezig over, ja geen idee eigenlijk. Al sinds het appje van Romy kijk ik paranoïde om me heen of ze inmiddels al in de kroeg is, ik luister niet eens meer naar mijn maat.

“Mike, MIKE, MIKE!”

“Uh, ja wat is er?”

“Luister je wel? What te fuck is er met je?”

“Die chick man, Romy.”

“Jezus, ze doet echt wat met je hè?”

Op dat moment loer ik door de kroeg en zie ik door de drukke menigte een glimp van haar. Kut, ze is er. Wat moet ik doen? Zal ik er heen gaan? Omdat ze de hele dag amper interesse toonde in ons app gesprek, besluit ik nu hetzelfde te doen. Ik begin me weer te mengen in het gesprek met mijn maat, maar blijf haar in de gaten houden.

Ineens zit ze achter me aan de andere kant van de bar, te praten met iemand anders. Ze moet me gezien hebben maar ze besteedt geen aandacht aan me. Prima. Blijkbaar verwacht ze dat ik wel naar haar toe kom, maar ik vertik het. Als ze me wil spreken dan komt ze maar bij mij dit keer.

De avond verloopt verder soepel en het begint laat te worden, omdat mijn telefoon elk moment uit kan vallen besluit ik naar huis te gaan. Ik groet mijn maat en trek rustig mijn jas aan. En dan voel ik een tik op mijn rug. Ik draai me om en ineens staat ze voor me. Met een oplader in haar hand. Omdat ik het niet verwacht schrik ik er van.

Romy: “Hey, ik heb die oplader voor je of ga je al weg?”

Mike: “Nee hoor, ik ga even een luchtje scheppen buiten. Ga je mee?”

Mijn maat kijkt me afkeurend aan.

Romy: “Ja is goed, kan ik even een sigaretje roken.”

Mike.

1.9 Wanneer je het als laatst verwacht

Hoe vrouwen je ziek maken - Wanneer het je als laatst verwacht
Hoe vrouwen je ziek maken – Wanneer je het als laatst verwacht

Het is druk in de stad, mijn maat en ik gaan naar onze stamkroeg. Het is erg gezellig en de drank vloeit rijkelijk, wat er voor zorgt dat ik al snel aangeschoten ben. Romy reageert al een tijdje niet, het gesprek met haar is doodgebloed en ik heb niet heel erg veel zin om het gesprek nog langer nieuwe impulsen te geven. Dus ik zie drank als een voor de hand liggende oplossing om niet aan haar te denken.

Omdat ik nog een hele avond voor de boeg heb en al veel te veel van de alcohol voel, gooi ik een appje eruit naar mijn dealer.

[20:49] Mike: Joo, heb je nog wat?

[20:55] Dealer: Jawel, waar ben je?

Ik koop een grammetje op bij mijn dealer en met mijn aangeschoten kop verplaats ik me naar de wc. Ik draai de deur op slot, pak het envelopje en haal met mijn sleutel twee flinke halen eruit. Voor elk neusgat eentje.

Een paar minuten laten voel ik me veel nuchterder en ik kan weer normaal functioneren. Wat een rommel, maar tegelijk wat een wonderspul. De drank blijft rijkelijk vloeien maar ik blijf bij de tijd. Het is enorm druk in onze stamkroeg, dezelfde plek als waar ik Romy heb ontmoet. Van haar hoor ik al een tijdje niks, ik vraag me af of ze in de stad is. Wat zou ze doen als ze me tegen zou komen? Wat zou ik doen als ik haar tegen zou komen? Godverdomme, hier zou ik niet aan denken. Ik bestel nog een Vodka Redbull en neem er gelijk een paar flinke teugen uit in de hoop dat de extra alcohol definitief mijn gedachten gaat verzetten.

Het lukt, ik ben dronken maar weet door de rotzooi nog te functioneren. En het belangrijkste is dat ik niet aan Romy denk. Ik loop naar de wc om nog een paar sleutelpuntjes uit mijn envelopje te nemen, wanneer ik mijn telefoon hoor afgaan. Ik heb al m’n chats gedempt dus vraag me af wie het is. Ik haal mijn telefoon tevoorschijn, batterij 14%. En, een appje van Romy:

[23:33] Romy: Ben je ook in de kroeg straks?

Ik ben verbaasd, waarom doet ze de hele dag kortaf en reageert ze amper en wil ze nu ineens weten of ik in de kroeg ben straks. Wat een ingewikkeld wijf. Maar toch ben ik oprecht blij dat ze me appt. Toch twijfel ik of ik blijf, mijn telefoon is bijna leeg en heb bijna iedereen in de kroeg tevergeefs al gevraagd of ze een oplader bij zich hebben voor mijn telefoon. Om te kijken of ze het meent, en omdat het zo is, antwoord ik dat ik er wel ben maar straks waarschijnlijk weg ben omdat mijn telefoon bijna leeg is.

[23:34] Mike: Umh, geen idee. Ben er nu wel maar mijn telefoon is bijna leeg dus denk dat ik zo naar huis ga.

[23:35] Romy: Wat voor telefoon heb je?

[23:35] Mike: Samsung Galaxy S6 Edge

[23:35] Romy: Ik neem wel een oplader voor je mee, zie je straks.

Wauw.

Mike.

1.8 Radiostilte, en dan..

Hoe vrouwen je ziek maken - Radiostilte, en dan..
Hoe vrouwen je ziek maken – Radiostilte, en dan..

Dagen verstrijken en ik hoor maar niks. Opnieuw ben ik bang dat we bij elkaar in vergetelheid raken en ik haar voorlopig niet meer zal zien. Misschien moet ik nog wat sturen. Wat zou ik dan moeten sturen? Kom ik dan niet wanhopig over? Nee ik laat het zo wel even.

De radiostilte blijft, tot dat ik in de auto naar school mijn telefoon hoor opspringen. Omdat ik vrijwel alle andere chats heb gedempt, weet ik dat het een belangrijk appje is. Een appje waar ik op gewacht heb. Omdat ik mijn nieuwsgierigheid niet kan onderdrukken, check ik al rijdend snel op mijn telefoon.

[11:14] Romy: Hey sorry, ik was mijn telefoon kwijt.

Ik vraag me af wat voor persoon drie dagen haar telefoon kwijt is. Derhalve vraag ik het haar. “Hij zat tussen de bankkussens”. Door mijn bewondering voor haar vallen mij de vage dingen totaal niet op. Of eigenlijk wel. Maar de bewondering neemt duidelijk de bovenhand.

Zelden heb ik een vrouw meegemaakt waarmee appen zo ontzettend moeilijk en ingewikkeld is. Eerlijk gezegd, ze staat stipt op nummer één. En geloof me, ik heb met heel wat vrouwen lopen appen in de afgelopen jaren. Maar ook hier is zij weer totaal anders. Hoe ontzettend erg ik mijn best ook doe, het gesprek loopt niet. Of misschien doe ik wel te zeer mijn best? Ik ben doodsbang dat ik haar niet weer ga zien op korte termijn. Ik moet haar zien, ik moet er meer van zien, ik ben geobsedeerd door haar. Zo ken ik mezelf helemaal niet.

De gesprekken blijven moeilijk gaan en ze lijkt ook totaal niet haar best te doen om daar verandering in te brengen. Ik had toch echt het idee dat ze geïnteresseerd in me was zondag, maar ze ging natuurlijk ook ineens weg. Als ze me net zo leuk had gevonden als ik haar, dan was ze niet zomaar weggegaan zou je zeggen. Ik in ieder geval niet.

Misschien moet ik de eer aan mezelf houden en niet zoveel moeite meer doen om haar aandacht te trekken. Ze is duidelijk niet geïnteresseerd en ik zet mezelf nu helemaal voor lul tegenover haar.

Ik krijg een appje van een maat, “vanavond biertje doen?”. Het is donderdag en dan is het altijd gezellig in de stad. Ach, waarom ook niet. Zover het me lukt, verplaats ik Romy naar de achtergrond en maak me klaar om de stad in te gaan.

Mike.