1.17 Lekker op dreef

Hoe vrouwen je ziek maken - Lekker op dreef
Hoe vrouwen je ziek maken – Lekker op dreef

Opvallend genoeg gaat het appen beter, we hebben leuke gesprekken. Ze vraagt onder andere hoe het me gelukt is om te stoppen met roken. Het lijkt alsof ze baalt dat ze het gesprek niet onderhouden heeft vorige week, omdat ze me dan misschien zondag wel had gezien. Of ze mist me ergens, maar dat lijkt me toch niet. Ik mis haar ook niet. Denk ik.

De week gaat voorspoedig, ik merk dat ze echt meer haar best doet om het gesprek te onderhouden en ook echt interesse in me toont. Het geeft me een goed gevoel, ik ben een stuk vrolijker dan dat ik normaal ben. Het begint mensen op te vallen, mijn moeder vraagt wat er met me is. “Niks”. Omdat ik de week ervoor al vroeg om een keer af te spreken, begin ik hier niet weer over. Laat het maar even van haar kant komen. Misschien heb ik de bevestiging wel nodig dat ze mij vraagt, en ze heeft het druk dus als ze tijd en zin heeft dan vraagt ze me wel. Toch? Maar toch wil ik haar ergens wel weer zien… Zoals je merkt weet ik niet zo goed wat ik met de hele situatie aan moet.

Ondanks dat de week snel verloopt, hunker ik toch naar het weekend. Omdat ik het weekend er voor niet weg ben geweest heb ik nu zin om er een lekker gek weekend van te maken. Het is vrijdag en ik app wat maten voor een Vrijmibo. Er wordt gezopen en stiekem wat gesnoven. En ook de vrijdag vliegt voorbij. De gesprekken met Romy lijken steeds beter te gaan ook omdat ik lekker op stap ben en niet al te veel bezig ben met haar. Dit lijkt ze te merken want ze doet extra hard haar best om mijn aandacht te trekken. En dat geeft me een steeds beter gevoel.

Dan is het zaterdagochtend en word ik ‘wakker’ bij een maatje van me op de bank. Opnieuw een flinke kater, wat een standaardtafereel aan het worden is, maar toch ben ik blij dat ik überhaupt geslapen heb. Mijn maat komt de woonkamer binnen lopen en stelt de vraag waar ik stiekem al op hoopte.
“Zullen we er nog een nachtje achteraan plakken?”

“Godverdomme, wat ben ik blij dat je die vraag stelt”.

“Mooi, dan moeten we zo eerst langs de supermarkt om een kratje bier”.

“Waar is het in de aanbieding?”

We halen een krat bier bij de supermarkt en Romy appt me goedemorgen en vraagt of ik een leuke avond gehad heb. Ook vraagt ze me of ik vanavond nog wat ga doen.

[11:14] Romy: “Ga je nog wat doen vandaag?”

[11:16] Mike: “We hebben net een kratje bier gehaald, dus straks even wat eten. Dan vanmiddag en vanavond wat biertjes weg tikken”.

[11:17] Romy: “Ook de stad in?”

[11:20] Mike: “Denk het wel even”.

[11:25] Romy: “Aah oke, ik heb een festival in de buurt van de stad haha”.

Dan praten we nog even over het festival waar ze naar toe gaat maar daarna nadert het begin van de middag, trekken we het eerste biertje open en komt Romy weer een beetje op het tweede plan. Voor nu.

Mike.

1.15 Ben je ook in de stad?

Hoe vrouwen je ziek maken - Ben je ook in de stad?
Hoe vrouwen je ziek maken – Ben je ook in de stad?

Het weekend daarop appen we wel wat maar weer zijn er geen diepgaande gesprekken tussen ons. Wat is dat toch met haar? Of zou ik te slecht in bed zijn, nah daar kan het niet aan liggen. Denk ik. De seks was goed toch? Hmmm…

Ik besluit die zaterdag er op uit te gaan in de stad in de hoop haar tegen te komen, tevergeefs. Ik hint naar haar dat ik in de stad ben maar ze hapt niet toe. Het wordt dus een avondje zonder Romy. Ik moet zeggen dat de avond lang niet zo leuk is zonder haar, maar ik probeer me daar niet al te veel op te focussen.

De week daarop blijft het appcontact wel aanhouden maar toch ben ik steeds degene die het gesprek moet maken, alweer. Ik heb tentamenweek en af en toe vraagt ze hoe mijn tentamens gaan maar daar blijft het dan ook bij. Het is weer zo onduidelijk als de pest wat ze nou van me wil. Ze is druk met werk, zegt ze.

Het is woensdag en ik heb al de hele dag niets gehoord, het maakt me onzeker. Kutzooi. Ik begin echt voorvertoningen van verliefdheid te laten zien. Gadverdamme. Zo ben ik niet. Ik vraag haar een aantal keren om af te spreken maar ze is de hele maand enorm druk. Zegt ze.

Ik besluit mezelf het hele weekend daarop thuis op te sluiten, om mezelf weer een beetje op de rails te krijgen. Ik verneuk al m’n tentamens omdat ik alleen maar aan haar denk. Het is inmiddels zondag en mijn maat vraagt of ik mee de stad in ga. Omdat ik mezelf op zou sluiten, de volgende dag vroeg op moet en nergens zin in heb, weiger ik en blijf ik lekker de hele dag thuis. Goede keus, denk ik de hele dag. Tot dat ik in de avond een appje krijg:

[21:49] Romy: “Ben je ook in de stad?”

Op dat zelfde moment krijg ik ook een appje van mijn maat dat die net Romy tegen kwam. Godverdomme, wat baal ik. Als ik mee was gegaan dan had ik haar weer gezien, en misschien wel meer…

Ik deel haar mee dat ik een avondje thuis blijf en de reactie is veelzeggend.

[21:51] Romy: “Aah balen”.

Ik vreet mezelf enorm op, was ik maar gegaan. Ik trek een blik bier open en druk mijn Playstation aan. Kop verzetten. Bier en Fifa. Dan slapen en hier even niet aan denken.

Mike.

1.7 App me

Hoe vrouwen je ziek maken - App me
Hoe vrouwen je ziek maken – App me

Ik zit in de taxi naar huis, de zon komt op en de vogeltjes beginnen te fluiten. De dag breekt weer aan, tijd om weg te wezen dus. Ik weet niet waarom, maar ik stuur haar gelijk als ik in de taxi zit een appje. Waarschijnlijk in een dronken bui en om te voorkomen dat het contact weer verwatert. Na een bepaalde periode is het gewoon raar om alsnog een appje te sturen. Nee, zoals de vorige keer liet ik me niet meer gebeuren.

[07:14] Mike: Nog een leuke nacht gehad?

Ik kom thuis en kloot vijf minuten met mijn sleutels en de voordeur. Scheldend in mezelf krijg ik eindelijk de deur open en strompel ik de trap op. Met een halfvol flesje Heineken nog in mijn hand beland ik in bed.

Net zoals wel vaker voor komt, word ik wakker met een dikke kater. Tevens zijn de kleren die ik vannacht met mijn lamme kop niet uit kon krijgen, doorweekt door het biertje wat ik blijkbaar niet naast mijn bed kon zetten. Maar het deert me niet. Snel reik ik naar mijn telefoon. Kwart over 1.

“132 berichten in 3 gesprekken”

Snel spit ik door mijn gesprekken, geen Romy. Godverdomme. Haar laatst gezien staat uit, dus nu bevind ik mij in de onzekerheid of ze me nou negeert of niet.  Ik bel mijn maat op en vertel hem over haar. “Oh dat gekke wijf van in de kroeg.”. Ik vertel hem dat ze nog niet teruggeappt heeft. “Ze appt wel terug man, dont worry.”. We bespreken nog wat dingen en dan hangen we op.

Ik lig in bed en denk nergens anders meer aan, ik moet mezelf afleiden. Wat doe ik normaal op zulke dagen? Naar school gaan, maar door mijn nachtelijke avontuur is dat vandaag geen optie. Ik druk m’n Playstation aan en speel een potje Fifa.

*PING*

Met lichte blijdschap en opluchting grijp ik zo snel als ik kan naar mijn telefoon.

[16:09] Klasgenoot: Heb jij je deel al af?

Godverdomme, niet het appje waar ik op hoopte. De blijdschap en opluchting verandert in frustratie. Ik flikker mijn telefoon weer op bed en probeer mijn gedachten weer te verzetten met een potje Fifa.

Om de teleurstelling straks opnieuw te voorkomen demp ik al mijn chats, behalve die van haar. Ik zit te staren naar een vrijwel lege chat en haar profielafbeelding, tevens scroll ik door haar Facebook. Ik ben geobsedeerd, wat is er met me aan de hand?

Inmiddels is het half 10 in de avond en ik ben nog steeds niet recovered van deze zondagnacht. Eigenlijk wil ik gaan slapen, maar ik wacht nog stiekem op een berichtje van Romy.  Ik voel me net een wijf. Het houdt me wakker, waarom appt ze niet terug? Wat is ze aan het doen?

Mike.

1.5 De andere kant

De andere kant - Hoe vrouwen je ziek maken
Hoe vrouwen je ziek maken – De andere kant

Godverdomme, wat is het rustig. Normaal zat het hier nog wel eens vol op zondag. Ben ik een keer vrij op maandag en dan is er geen reet te doen. Ik zie het pakje sigaretten voor me liggen en kan de verleiding van een peuk niet weerstaan, eigenlijk meer uit verveling.

Misschien moet ik wat mensen gaan appen of ze wat aan het doen zijn. Ik spit mijn contactenlijst door maar zie niemand die ik zou kunnen appen voor een drankje. En Merel moet werken morgen. Misschien moet ik maar naar huis gaan, maarja ik heb voor het eerst sinds tijden weer eens vrij op maandag. Ik scroll voor de zoveelste keer door mijn tijdlijn, ook uit verveling. Dan valt mijn oog op een filmpje, maar eigenlijk niet het filmpje zelf maar diegene die er op reageert.

“Mike heeft een reactie geplaatst onder een video”.

Waarom heeft die me nooit een berichtje gestuurd? Ik heb hem toch ook toegevoegd, dat zou ik normaal eigenlijk al niet doen. Misschien vond die me toch niet zo leuk als ik dacht toen. Godverdomme, Merel zei al dat ik toen niet weg had moeten gaan en wat meer naar hem had moeten vragen. Ik hoor het haar nog zeggen: “Als jij een vent zelf toevoegt op Facebook dan moet die wel echt indruk gemaakt hebben”. Ze had gelijk, hij had ook indruk gemaakt. Maar nu kon die me niet eens een berichtje sturen.

De deur gaat open en eindelijk komen er mensen binnen. Niet de mensen waar ik op hoopte, daar heb je die kneus weer van een paar weken terug. God, ik hoop dat die niet weer zo’n hopeloze poging doet om me te versieren. Nog voor dat ik tot tien kan tellen zit die al naast me en begint die met z’n lulverhaal.

Kneus: “Hey mooie dame, wil je een drankje van me?”

Romy: “Heb ik je laatst al niet duidelijk gemaakt dat ik niet geïnteresseerd ben? Donder gewoon op.”

Zonder wat te zeggen druipt die af. Wat een kneus. Ik bestel zelf nog een drankje en steek maar weer een peukje aan. Misschien moet ik zo maar een taxi bellen, het begint ook al wat laat te worden en waarschijnlijk komt er toch niemand meer. Wat een teleurstellende avond.

Dan gaat de deur van de kroeg weer open en zie ik ineens hem. Ineens lijkt de hele wereld stil te staan, we hebben oogcontact en hij stapt op me af.

Romy.

1.4 Eenzame dame aan de bar

hoe vrouwen je ziek maken
Eenzame dame aan de bar – Hoe vrouwen je ziek maken

De sfeer zit er onderling goed in. Het is erg gezellig als we richting de andere kroeg lopen. Het is gelukkig niet zo ver weg, dus we besparen ons de taxikosten door een nachtelijke wandeling te maken. De kroeg waar we heen gaan staat eigenlijk niet erg goed bekend, er schijnen daar veel incidenten te zijn met onder andere steekpartijen. Maar toch is het de enige kroeg waar we nog binnen komen en gezellig een biertje kunnen drinken, dus niemand lijkt er echt om te malen. Waarschijnlijk speelt de alcohol die rijkelijk door onze aderen vloeit hier ook parten in, we zijn niet te stoppen. Sunday, bloody sunday.

We openen de deur en we worden begroet door een walm van rook en enorm foute muziek. Duidelijk is dat hier binnen gerookt wordt. De kroeg is vrijwel leeg en mijn oog valt gelijk op de eenzame dame die in haar eentje een biertje zit te drinken aan de hoek van de bar. Dames die eenzaam en alleen aan de bar zitten zie je normaal alleen in films en series. Maar deze dame was niet normaal. Die eenzame dame aan de bar, daar moet je voor oppassen. Ik herken haar mooie lange haren gelijk, wanneer we binnenkomen draait ze haar hoofd om en hebben we even oogcontact. De tijd lijkt even stil te staan wanneer ik verdwaal in haar ogen, die verdomde ogen van haar ook. Zo verslavend, haar ‘crazy eyes’. Ik bedenk me niet en ga gelijk naast haar op de kruk zitten.

Ergens zou ik me moeten bedenken dat een dame die in haar eentje in deze kroeg aan de bar zit op zondagavond alleen maar problemen kan betekenen, maar wanneer ik in haar ogen kijk verdwaal ik. Haar blonde haren zwaaien mijn kant op als ze me aankijkt. Ze neemt een flinke hijs van haar sigaret en ze lacht even. Ik spreek haar aan.

Mike: “Hey, ken je me nog?”

Romy: “Ja natuurlijk, Mike toch?”

Mike: “Klopt, hoe is het? Wat wil je drinken?”

Romy: “Ik kan mijn eigen drinken wel betalen hoor.”

Damn.

Mike.