1.36 Wil je mijn vriendin zijn? (Deel 2)

Hoe vrouwen je ziek maken - Mike, de zwakkeling
Hoe vrouwen je ziek maken – Wil je mijn vriendin zijn? (Deel 2)

Op dat moment gaat er van alles door me heen. Het moment tot ze antwoordt lijkt wel eeuwen te duren. Ik vraag me af wat er door haar heen gaat. Ze kijkt me in ieder geval vertwijfeld aan, en dan geeft ze eindelijk antwoord:

“Ja, is goed.”

Ik zou enorm blij moeten zijn, maar dat ben ik niet. Dit omdat Romy totaal niet blij reageert, het lijkt er meer op dat ze alleen ja zegt zodat ze mij geen kutgevoel geeft. En ze heeft gelijk, want als ze nee had gezegd dan had ze me inderdaad een kutgevoel bezorgd. Ik herhaal de woorden van Marit.

“We hebben namelijk al praktisch een relatie, toch?”

“Ja dat is ook wel zo.”

Het blijft daarna even stil, wat is er ineens met haar? Normaal lult ze als een brugman. Nu komt er geen woord meer uit, er is iets aan de hand. Ik besluit naar de wc te gaan, niet omdat ik echt moet maar meer om haar en ook mezelf even een momentje te gunnen om na te denken.

“Ik ga even naar de wc.”

Ze zegt niks. Ik loop de badkamer binnen en draai de deur op slot. Ik kijk mezelf even aan in de spiegel. Is dit wat ik wil? Wat wil zij? We moeten praten, we moeten NU praten. Er moet een uitkomst komen. Ik wil alles of niets. En dit is duidelijk niet alles.

Ik loop de slaapkamer binnen, Romy ligt op haar zij naar haar telefoon te kijken. Ik hekel deze positie want dat is vaak een teken dat ze zich wil afsluiten van mij. Ze kijkt wel even half om als ik naar binnen stap maar opnieuw zegt ze niets. Dan besluit ik maar om de pleister eraf te trekken.

M: “Je wil dit helemaal niet hè?”

R: “Hoe bedoel je?”

M: “Je zit niet op een relatie te wachten.”

R: “Dat is het niet Mike.”

M: “Wat is het dan? Want ik word gek zo.”

Romy zwijgt.

M: “Wil je nou een relatie met me of niet?”

R: “Nee.”

Daarna blijft het even stil. Er gaat van alles door me heen, om eerlijk te zijn voel ik tranen opkomen. Hoe heb ik het ook zo ver kunnen laten komen? Hoe ben ik verliefd geworden op zo’n persoon? Wat doe ik mezelf aan? Ik wil mijn broek pakken en vertrekken, ik wil weg hier.

R: “Mike, ik vind je echt heel leuk.”

Ik trek mijn broek half aan.

R: “Maar zo goed kennen we elkaar nog niet, ik heb je bijvoorbeeld nog niet zo vaak nuchter gezien.”

R: “En ik zie allemaal dingen voor me, relatie-statussen op Facebook en foto’s van ons en dat bekruipt me.”

M: “Dat hoeft toch ook helemaal niet?”

Ik doe net alsof zulke dingen me niet boeien, maar dat is niet waar. Tuurlijk zit ik op het moment te wachten om de hele wereld te laten zien dat ze mijn vriendin is.

R: “Nee oké, maar ik weet het gewoon niet. Ga alsjeblieft niet weg Mike.”

M: “Waarom zou ik nog blijven dan? Wat heeft dit allemaal voor zin.”

Ik kom voor alles of niets en ik ga met alles of niets.

R: “Kom bij me liggen Mike, alsjeblieft.”

Maar ik bleef met niets. Ik ben een zwakkeling.

M: “Oké dan hebben we geen relatie, maar dit is de laatste keer dat ik het vraag.”

Ik trek m’n broek weer naar beneden en ga naast haar liggen. Ze pakt me vast bij mijn middel en zoent me. Ik ben weer compleet betoverd door haar. Ik maak mezelf wijs dat de enige reden dat ik blijf is dat ik geen zin heb om nu nog naar huis te rijden. Wat een onzin natuurlijk. Ik wil gewoon bij haar zijn, dan maar geen relatie. Wat ben ik ook een zwakkeling. Mike, de zwakkeling. Aangenaam.

Mike.

1.35 Wil je mijn vriendin zijn?

Hoe vrouwen je ziek maken - Wil je mijn vriendin zijn?
Hoe vrouwen je ziek maken – Wil je mijn vriendin zijn?

[12:09] Marit: Je moet het gewoon doen.

[12:11] Mike: Wat nou als ze nee zegt?

[12:16] Marit: Zegt ze niet Mike.

[12:16] Marit: Jullie zijn praktisch al een stel.

[12:18] Mike: Vind je?

[12:21] Marit: Ja. Jullie gedragen jullie echt als een stel.

[12:22] Mike: Hoezo?

[12:27] Marit: Mijn hele tijdlijn staat vol met jullie twee die elkaar in onzin taggen.

[12:34] Mike: Haha, is het zo erg?

[12:35] Marit: Ja. Daarnaast kent ze al je vrienden, stappen jullie samen en slapen jullie vaak bij elkaar.

[12:36] Mike: Ja oké, miss moet ik het maar gewoon vragen.

[12:37] Mike: Ik ben gewoon bang dat ze nee zegt..

[12:40] Marit: Doet ze niet Mike. Waarom zou ze dat doen?

[12:41] Mike: Omdat ze niet geclaimd wil worden.

[12:44] Marit: Onzin Mike. Als je een relatie wil, dan vraag je haar of ze je vriendin wil worden.

Ze had gelijk, ik moet het vragen. Vandaag is de dag. Vanavond moet het gebeuren. Romy en ik hebben afgesproken om vanavond een filmpje te kijken bij haar thuis. Nadat ik besloten heb om vanavond de vraag te stellen ben ik de hele dag zenuwachtig. ’s Middags krijg ik een appje van Romy.

[14:25] Romy: Ik heb echt zin in vanavond.

Met de nodige emoticons. Het geeft me een goed gevoel en mijn zenuwen verdwijnen enigszins.

Na het avondeten start ik de auto en rijd ik naar haar huis toe. Onderweg krijg ik nog een appje.

[18:44] Marit: Succes! Komt allemaal goed.

Gelijk komen de zenuwen terug, straks is het moment van de waarheid. Ja of nee. Alles of niets. Eindelijk duidelijkheid.

Ik parkeer de auto en loop via de achterdeur naar binnen. Ik groet haar moeder en haar vriend.

“Is Romy boven?”

“Ja hoor.”

Ik loop de trap op en loop haar kamer binnen, daar ligt ze op bed  met haar tablet.

“Hey!”

“Hoi!”

Ik geef haar een kus.

“Heb je al een film uitgezocht?”, vraag ik.

“Nee, dat gaan we samen even doen.”

Het heeft weinig nut om samen een film uit te zoeken, want alle films die ik wil kijken vindt ze toch stom en uiteindelijk kiezen we toch de film die zij wil zien. Ik doe de moeite niet eens meer. Romy kiest een film uit en we nemen plaats op haar bed. Romy loopt nog even naar beneden voor wat hapjes en drankjes.

Ondertussen vraag ik me af wanneer ik het ga vragen. Nu, tijdens de film of na de film. Ik besluit om geen besluit te nemen. Nog niet in ieder geval. Ik wacht het juiste moment af. Romy komt boven en we starten de film. Tijdens de film komt er geen geschikt moment, af en toe nemen we (Romy) een pauze om te roken. Ik vraag me af of er überhaupt nog een geschikt moment gaat komen. Of misschien vind ik geen geschikt moment omdat ik het eigenlijk niet durf te vragen. De film loopt op z’n einde en we liggen nog wat te praten en af en toe geven we elkaar een kus. Ik denk terug aan de appjes van Marit, we zitten praktisch al in een relatie. Wat deert het om dan echt een relatie te hebben. Ik maak mezelf wijs dat Romy juist wil dat ik haar om een relatie vraag. Er waren hints. Ze zei wel eens “maar we hebben toch geen relatie”. Alsof ze zou willen dat ik ging vragen om een relatie.

M’n gedachten dwalen af, alles dwaalt af. Ik moet het vragen. Ik moet het nu vragen. Ik moet duidelijkheid hebben. Ik verzamel al mijn moed, kijk haar aan en dan brabbel ik er wat uit.

“Wil je mijn vriendin zijn?”

Mike.

1.34 Van de ene verbazing in de andere

Hoe vrouwen je ziek maken - Van de ene verbazing in de andere
Hoe vrouwen je ziek maken – Van de ene verbazing in de andere

R: “Wie heeft je dat verteld?”

M: “Wat maakt dat uit?”

R: “Dat maakt heel veel uit.”

M: “Is het waar Romy?”

Ik weet niet waarom,  maar ik wil het weten. Misschien om haar te helpen als het wel waar is. Misschien om het voor mezelf ietwat te verwerken, ik weet niet waarom maar ik heb moeite met het verhaal.

R: “Nee, het is niet waar.”

M: “Hoe komt dat verhaal de wereld in dan?”

R: “Dat heeft die oude vriendin van mij de wereld ingebracht, nadat we ruzie kregen.”

Ze heeft het wel vaker over deze oude vriendin, die ik ook toevallig ken van in de kroeg. Deze oude vriendin is knettergek en heeft veel dingen geflikt waar ik vanaf weet. Ik weet dat Romy en zij beste vriendinnen waren, tot ze een enorme ruzie kregen en elkaar vanaf toen alleen maar zwartmaken.

M: “Oh jezus, wat een klote streek.”

R: “Ja precies. Wil je me hier nooit meer naar vragen?”

Romy heeft de kracht om er voor te zorgen dat ik bepaalde vragen niet durf te stellen, omdat het dan uitloopt op een waanzinnig dikke ruzie. En het antwoord op de vragen is meestal niet zo’n ruzie waard. Wanneer ik toch een kritische vraag stel, voelt ze zich op de een of andere manier enorm aangevallen. Dit zorgt er voor dat ik denk dat ze iets te verbergen heeft.

M: “Is goed, sorry.”

Ze zwijgt en draait haar om. Haar telefoon legt ze weg.

Ondertussen draait mijn hoofd weer op volle toeren, wie belt haar nou? Wat voor vaag figuur is dit nou weer. Ik laat het verkrachtingsverhaal rusten, het verhaal klinkt geloofwaardig. En ze weet dat als het waar is, ik haar alleen maar wil helpen.

Uiteindelijk vallen we in slaap en in de ochtend is er niks aan de hand. We ontbijten en hebben leuke gesprekken, alsof er niks gebeurd is. Want in feite is er ook niks gebeurd en in die veronderstelling ben ik. Totdat…

Totdat ik diezelfde avond bij vrienden ben, onder wie een vriend van me die Romy al jaren kent. Vraag me niet hoe, maar op een gegeven moment komt het verkrachtingsverhaal ter sprake. Tijd voor mij dus om iets recht te zetten.

“Ik heb haar er naar gevraagd, maar ze vertelde dat die oude vriendin van haar dat verhaal de wereld heeft ingestuurd. Dat verhaal is dus niet waar.”

Dan kijkt die vriend me geschrokken aan en zegt:

“Mike, dat verhaal is wel waar.”

Ik schrik van zijn opmerking, omdat hij het zo zelfverzekerd brengt.

“Hoe weet je dat zo zeker dan?”

“Ze heeft het me zelf verteld een paar jaar geleden.”

Ik kijk hem verbaasd aan en voel een zwaar onderbuik gevoel. Ik voel me immens klote, opnieuw dat onbeschrijfelijke gevoel. Waarom vertelt ze me de waarheid niet? Wat is dit toch met haar? Vertrouwt ze me niet? Ik weet het allemaal even niet meer, ik zie het biertje voor me staan en zet de aan mijn hals totdat die leeg is. Mijn kop staat op springen.

Mike.

1.33 Wie belt je nou op dit tijdstip?

Hoe vrouwen je ziek maken - Wie belt je nou op dit tijdstip
Hoe vrouwen je ziek maken – Wie belt je nou op dit tijdstip

Het is vrijdagavond, wat de laatste tijd is verworven tot datenight tussen Romy en mij. Meestal kijken we de hele avond films, eten we hapjes en drinken we alcoholische drankjes. Zo ook deze vrijdagavond. We zijn bij mij thuis en we kijken een enorm slechte film op Netflix die Romy uiteraard uitgezocht heeft. Ik laat Romy altijd de films kiezen, dit om te voorkomen dat we eerst anderhalf uur discussiëren over welke film beter is. Dit resulteert vaak weer in een discussie over welke acteur beter is. Of ik stel een bepaalde film voor en Romy maakt me belachelijk om mijn filmsmaak. Nee, ik heb allang geleerd om Romy lekker haar gang te laten gaan als het om kiezen gaat.

Het klinkt heel slecht, maar als we film kijken ben ik meestal niet eens met de film bezig. Ik ben meer bezig met signalen opvangen dat Romy het naar haar zin heeft. Pakt ze mijn hand af en toe vast? Zit ze af en toe even aan me? Soms ga ik met opzet wat verder van haar af zitten zodat ze uit haarzelf wat naar me toe trekt. Bevestiging. Triest maar waar. Gelukkig pakt ze af en toe mijn hand vast of geeft een ander soort bevestiging. Dus mijn avond verloopt goed. Totdat.

Totdat de film afgelopen is en we gaan slapen. Na onze tanden gepoetst te hebben geven we elkaar een kus en liggen we in positie om te gaan slapen. Dan springt het licht van het scherm van haar telefoon op en begint die te trillen. Ze wordt gebeld. Wie belt haar nou om half twee ’s nachts. Ook al is het vrijdagavond, toch vind ik het vreemd. Dus ik draai me naar haar toe en vraag het haar.

M: “Wie is dat?”

In een oogopslag zie ik dat het een onbekend nummer is die haar belt.

R: “Geen idee. Ik ken dit nummer niet.”

M: “Ga je opnemen?”

Ze antwoordt niet en laat het bellen over gaan.

M: “Wie belt je nou op dit tijdstip?”

R: “Geen idee Mike”, zegt ze op een beetje geïrriteerde toon.

Romy overkwam altijd zulke vage dingen en nergens komen duidelijke antwoorden op. Romy is een Latijns-Amerikaanse meisjesnaam en betekent “geliefde roos”.  In mijn woordenboek betekent Romy “vage roos”.

Ik lig op mijn zij en kijk mee wat ze doet. Ze voegt het nummer toe in haar contactenlijst onder “?”. Dan kijkt ze op Whatsapp en zoekt ze “?” op. Het gespreksvenster opent en ze bekijkt de afbeelding. Het is een donkere vent, een vage donkere vent.

M: “Wie is dat?”

R: “Zit je nou mee te kijken?”

M: “Tsjah, je wordt om half twee ’s nachts gebeld. Ik vind het een beetje vaag.”

R: “Ik weet niet wie het is.”

Ik weet niet zeker of ik haar geloof. Het is allemaal weer zo vaag. Vage Romy met haar vage dingen. Houdt het ooit op?

M: “Waarom heb je altijd van die vage dingen?”

R: “Wat bedoel je daar nou mee?”

M: “Gewoon, zulke mysterieuze dingen. Zoals dit, of zoals de verhalen die over je rond gaan.”

Ik weet dat ik een moeilijk onderwerp aansnijdt.

R: “Wat voor verhalen dan?”, vraagt ze op een felle toon.

Ik besluit het vuur te openen. Er lijkt iets in me naar boven te komen.

M: “Dat je een glas naar je ex hebt gegooid in de kroeg bijvoorbeeld.”

R: “Dat verhaal is uit het verband gerukt.”

M: “Maar wel waar dus?”

R: “Dat lag ingewikkeld Mike, we hadden ruzie.”

M: “Dus je gaat ook een glas naar mijn hoofd gooien als wij een keer ruzie hebben?”

R: “Zal ik nu een glas naar je hoofd gooien?”

Romy is merkbaar geïrriteerd, ik raak een gevoelige snaar.

M: “Er gaan zoveel verhalen over je rond, ik vind dat het tijd is om het daar over te hebben.”

R: “De helft ervan klopt niet en de andere helft is uit het verband getrokken.”

M: “Vertel me de waarheid dan.”

R: “Waarover?”

M: “Die verhalen.”

R: “Welke verhalen? Noem eentje.”

M: “Nou ik hoorde dat je een paar jaar geleden verkracht bent geweest.”

Romy kijkt me geschrokken aan, er stond iets te komen. Ik weet alleen niet wat.

Mike.

1.32 Eerste weekend als geen stel

Hoe vrouwen je ziek maken - Eerste weekend als geen stel
Hoe vrouwen je ziek maken – Eerste weekend als geen stel

Die zoen gaat veranderen in spectaculaire seks. Mochten Romy haar handen onder mijn shirt het nog niet bevestigen, dan bevestigen de lichten en de tv die ineens uit staan het wel. Romy wil mijn gedachten van onze discussie afhalen en dat is precies waar ik aan toe ben.

Het feestje verplaatst zich naar boven en voor dat ik het weet lig ik half naakt in bed hevig met haar te zoenen. Ik denk nergens anders meer aan dan aan seks en ik kan het wel even gebruiken. We hebben hevige seks en vallen dan voldaan in slaap. Aan onze seks zal het nooit liggen, zodra we in bed belanden lijkt het wel of de hele wereld om ons draait. Op dat moment komt alle onderlinge passie naar boven.

De volgende ochtend is Romy enorm lief, ze maakt me wakker en we liggen wat te knuffelen. Ergens weet ik wel dat ze me leuk vindt maar op de spaarzame momenten na merk ik daar vrij weinig van. Maar dit was zo’n moment. Ze wrijft met haar hand over mijn borst en geeft me een zoen op m’n wang.

“Heb je lekker geslapen?”, vraagt ze op een lieve toon.

“Heerlijk, jij ook?”

“Ja prima, wat ga je doen vandaag?”

“Zou vanmiddag even langs een paar maten.”

“Je slaapt hier wel vanavond toch?”, vraagt ze een beetje bezorgd.

“Ja, ik zou toch hier het hele weekend slapen. Maar ik moet morgen wel vroeg helpen klussen bij een maat van me.”

“Hoe vroeg?”

“Nou, een uurtje of elf.”

“Oh prima, ik heb ook niet heel veel zin om het laat te maken vanavond hoor.”

“Gelukkig maar, wil je ook douchen?”

“Ja eigenlijk wel even.”

“Zal ik dan alvast even wat koffie zetten en wat broodjes in de oven gooien?”

Ze is poeslief, en vraag me af waarom. Misschien is zij ook wel op zoek naar bevestiging en heeft ze die door mijn jaloerse opmerkingen van gisteren wel gekregen. Ik had vaker meiden meegemaakt die me afstandelijk vonden en behoefte hadden aan bevestiging. Maar bij Romy ben ik juist niet afstandelijk, op een aantal momenten na dan.

We ontbijten samen en het voelt alsof we een stel zijn. Maar natuurlijk zijn we dat niet. We zijn eigenlijk niks.

Die middag ga ik bij vrienden langs en ga met hun die avond naar de kroeg. Zij ook, maar dan haar vaste kroeg. Weet je nog? Met al die oude dronken mannen? Ik kan me er niet druk om maken, daarvoor heb ik het te gezellig met vrienden. Zoals beloofd beland ik bij haar in bed, opnieuw hebben we spectaculaire seks en opnieuw ontbijten we samen.

We hebben een relatie zonder een relatie te hebben. Het hele weekend hebben we het gezellig gehad en hebben we met volle teugen genoten van elkaar. Die middag ga ik langs mijn maat om daar te klussen en ben van plan om s’ avonds weer naar huis te gaan. Tot ik op het einde van de middag een appje van haar krijg.

[17:09] Romy: Hoe gaat het klussen?

[17:09] Romy: Wat doe je vanavond eigenlijk, je mag hier anders ook wel komen slapen?

Ik kan mijn glimlach niet verbergen en mijn maat vraagt waar ik zo om zit te grijnzen.

“Romy man, ze vraagt of ik vanavond weer bij haar kom slapen.”

“Afstandelijke Romy wil dat je drie dagen achter elkaar bij haar slaapt?”

“Ja man”

“Als ik die verhalen niet had gehoord zou ik blij voor je zijn maat.”

“Hou maar op.”

“Maak je je er niet druk over?”

“Ik probeer er gewoon zo veel mogelijk van te genieten.”

Hij besluit er verder niet op te antwoorden en daar kan ik inkomen. Hij weet hoe verliefd ik op haar ben.

We maken de klus af en ik rij richting Romy om daar weer een geweldige avond/nacht met haar te hebben. Al de zorgen die ik had zijn door dit weekend weg. Het hele weekend is ze extreem lief voor me geweest en heeft ze haar best gedaan.

Maandagochtend rij ik eerst langs huis en ga daarna naar school. Onze eerste weekendje als geen stel. Ik voel me verliefd. Ik ben niet te stoppen.

Mike.

Ontvang een kaart met Valentijnsdag.

Ontvang geheel gratis een kaartje met Valentijnsdag van Mike.

1.31 Is er een reden om jaloers te zijn?

Hoe vrouwen je ziek maken - Is er een reden om jaloers te zijn
Hoe vrouwen je ziek maken – Is er een reden om jaloers te zijn

Het is tentamenweek en om eerlijk te zijn komt me dat niet slecht uit. Met alle zorgen die ik door Romy heb, ben ik wel even toe aan afleiding. En wat is een betere afleiding dan dat je vier tentamens MOET halen, omdat je anders je propedeuse zo goed als kunt vergeten? Mijn week staat dus in het teken van samenvattingen, ritalin, koffie, red bull en maaltijdsalades. Romy verdwijnt weer eens op de achtergrond, maar dat komt ook omdat ik weet dat ik haar dit weekend weer ga zien. Het eerste weekend dat we samen gaan spenderen. Ik ben benieuwd hoe dat zal gaan.

Naast mijn drukke tentamenweek heb ik amper tijd om na te denken over Romy en mij. Ik heb nog wel eens de neiging om alles te gaan overdenken. Maar daar ben je waarschijnlijk al achter. Geloof me maar dat overdenken je niet ten goede komt. Pas op de momenten dat ik geen tijd heb om te piekeren loopt alles soepeltjes met Romy.

Mijn tentamenweek verloopt goed, over elk tentamen heb ik een goed gevoel en mijn tentamenweek wordt beloond met een weekendje Romy. Iets waar ik in mijn achterhoofd wel de hele week naar uitgekeken heb. Maar ik doe mijn best om alles te temperen na de recente activiteiten.

Dan is het vrijdag en maak ik me op voor het tripje naar Romy haar huis. Alleen haar jongere broer zou thuis zijn, maar die is negen van de tien keer toch weg.  ‘s Avonds kom ik bij haar aan en hebben we een gezellig avondje met Netflix, hapjes, drank en gezelligheid. Tot ik op een bepaald moment genoeg vodka in mijn systeem heb en het woord ‘vakantie’ valt.

“Die gast, waarmee je op vakantie gaat. Wie is dat eigenlijk?”

“Niemand Mike, gewoon een vent van in de dertig. Ik ken hem al een paar jaar van de kroeg en er is nog nooit wat gebeurd.”

Aaah, die kut kroeg van haar. Dat is hetgeen me het meest aan haar irriteert. Elke donderdag en zondag zit ze in die kroeg vlakbij haar huis. Met wat oude dronken mannen. Ik snap er nooit wat van en daardoor heb ik er een afkeer van.

“En die gaat met jou op vakantie?”

“Ja Mike, dit heb ik je toch al verteld?”

“Oké.”

“Wat is er?”

“Niks.”

“Ben je jaloers?”

“Is er een reden om jaloers te zijn?”

“Nee.”

Het zit me niet lekker en ze merkt het.

“Vindt hij je leuk?”

“Geen idee, ik hem in ieder geval niet.”

Dat is geen nee.

“Hij geilt op je, of niet?”

“Dat heb ik wel eens gedacht ja, maar het maakt niet uit. Hij ziet er niet uit.”

“Heb je je nooit afgevraagd wat ik hiervan zou vinden?”

“Doet er niet toe. Het was al gepland voordat wij wat kregen”.

“Oh, wij hebben wat?”

“Doe nou niet zo Mike.”

“Het zit me gewoon niet lekker.”

“Maak je nou niet zo druk Mike, we hebben net zo’n leuke avond. Daarnaast duurt het ook nog een half jaar.”

Ik loop de woonkamer uit om even te pissen. Daarnaast om het gesprek te eindigen. Ze heeft gelijk, dit gesprek verpest de sfeer. Ondanks dat we hierover een gesprek moeten hebben, is dit niet het juiste moment. Vooral niet als we allebei al wat drankjes op hebben. Maar wanneer is het wel een goed moment om het over zoiets te hebben? Tijdens het pissen spreek ik met mezelf af om het voor vanavond even te laten en weer leuk te gaan doen.Ik wil dit weekend niet verpesten.

Ik loop weer terug richting de woonkamer en zie Romy in de deuropening staan. Ze kijkt me aan. Ik vraag me af wat ze wilt en ik loop in haar richting. Dan loopt ze op me af, pakt ze me bij mijn gezicht beet en zoent me vol op mijn mond.

“Wel lief dat je zo jaloers bent.”

Mike.

Ontvang een kaart met Valentijnsdag.

Ontvang geheel gratis een kaartje met Valentijnsdag van Mike.

1.30 Is er iets?

Hoe vrouwen je ziek maken - Is er iets?
Hoe vrouwen je ziek maken – Is er iets?

“Goedemorgen”

“Hey”

Ze geeft me een kus op m’n mond en kijkt me even aan.

“Je was zo stil vannacht, is er iets?”

“Nee hoor, ben gewoon wat rustiger dan normaal.”

“Nou als dat maar niet blijvend is, normaal ben je een stuk vrolijker.”

Tuurlijk is er iets, er zijn genoeg dingen. Die vakantie met die vriend van haar, haar reis en al die verhalen… Maar iets in me zegt dat ik er beter niet over kan beginnen.

“Ik ga even douchen. Ben je klaar om naar beneden te gaan?”

“Kan ik ook even douchen?”

“Als je maar snel bent.”

Ik wacht tot ze klaar is en stap er dan ook onder.

“Ik ga vast naar beneden hoor, zie je zo”, zegt ze.

Vanuit de douchecabine knik ik even als instemming. Ik heb vannacht amper een oog dichtgedaan en kan wel even een opknapper als in de zin van een douche gebruiken. De seks was weer goed vannacht, maar ik heb de hele nacht de gedachten niet los kunnen laten. Er mankeert te veel aan haar, dat is wel duidelijk. Of ja, er zijn teveel obstakels.

Ik zoek naar iets wat op shampoo lijkt en vind een flesje wat in de buurt komt. Onder het wassen probeer ik wat te relativeren, ik maak me niet eens meer druk om Romy haar familie die ik zo meteen weer onder ogen moet komen. Dat is wel veelzeggend.

Na me afgedroogd te hebben, loop ik de trap af en voel ik me echt kut. Toch gaat het wel goed tussen Romy en mij. Onderling. Ik open de deur en opnieuw zit de hele familie weer klaar. Romy gooit net wat broodjes in de oven. “Wil je koffie?”, vraagt ze. Ik stem in. “Nou pak maar”. Typisch Romy. Ik pak een kopje en vul die terwijl ik met mijn brakke kop opnieuw een gesprek probeer aan te knopen met haar moeder, die er als enige van haar familie zin in lijkt te hebben.

Zelfs als ik aan tafel zit kan ik de gedachten niet loslaten, gelukkig lijkt haar moeder er vanuit te gaan dat ik gewoon brak ben. Na opnieuw wat ongemakkelijke gesprekken gaan Romy en ik even tv kijken op de bank. “Trouwens, mijn moeder en haar vriend zijn volgend weekend weg. Heb je dan zin om hier het hele weekend te komen?”. De vraag verbaast me, tot nu toe lijkt het alsof Romy me op afstand probeert te houden. Ik voel een lichte blijdschap van binnen, een soort bevestiging die ik dankzij mijn onzekerheid wel eens nodig heb. Eindelijk dwalen mijn gedachten af naar iets anders. “Ja, is goed”. “Leuk, we hoeven niet het hele weekend thuis te blijven hoor”. Met Romy is het altijd lastig inschatten wat ze nou van me wil. En na de vorige keer ben ik te bang om het te vragen. Ik kijk het allemaal wel even aan, maar moet toch zelf ook gaan nadenken over het feit of en op welke manier ik dit allemaal wel wil. Het blijft in mijn gedachten spoken: de verhalen, de reis en haar vakantie.

Mike.

Ontvang een kaart met Valentijnsdag.

Ontvang geheel gratis een kaartje met Valentijnsdag van Mike.

1.29 Interventie op de wc

Hoe vrouwen je ziek maken - Interventie op de wc
Hoe vrouwen je ziek maken – Interventie op de wc

“Mike kun je even meelopen naar de WC?”

“Uhm, ja prima”.

Ik loop nog even naar Romy toe en zeg tegen haar dat ik even naar de WC ga. Ik loop richting de mannentoiletten en trek de deur open. Daar zie ik een paar van mijn maten staan en die bekende uit de kroeg.

“Jo Mike, jij gaat nu met Romy toch?”

“Ja, hoezo?”

“Oké, deze gast stapte net op ons af en wil je waarschuwen voor haar”

“Oh, wat dan?”

Ik weet dat Romy niet echt goed bekend staat in de stad, ik heb al de nodige verhalen gehoord maar geloofde ze nooit echt. Ik weet dat Romy bekend staat als een psycho-wijf maar tot dusver merkte ik daar weinig van. Oké, ze doet af en toe een beetje vaag maar dat doen alle vrouwen, toch? Er gaan ook genoeg verhalen rond over mij en mijn vrienden die niet waar zijn. Toch was ik benieuwd wat zo belangrijk is dat iemand mijn vrienden benadert om me te waarschuwen.

“Ze is echt een vaag wijf man”, zegt de bekende uit de kroeg.

“Vertel”, zeg ik op een rustige toon.

“Ze heeft ooit aangifte gedaan voor mishandeling door haar ex”

“En ze gooide ooit een glas hier in de kroeg naar een andere ex”

Ik staar even voor me uit en doe net alsof de verhalen me niets doen. Maar toch zit het me niet lekker. Ik doe maar gewoon alsof het me niks doet en alsof ik hier al met Romy over heb gesproken. Eigenlijk wil ik het niet geloven, Romy is nou niet de liefste meid, maar toch kan ik moeilijk geloven dat ze zulke streken uithaalt. En misschien heeft haar ex haar wel écht mishandeld, logisch dat je dan aangifte doet, toch? En misschien had die andere ex het glas naar zijn hoofd wel verdiend? Ik was al begonnen met relativeren voordat ze uitgesproken waren.

“Aah oké, dat wist ik allemaal niet. Misschien moet ik dit maar eens bespreken met haar”

“Kijk, je moet zelf weten wat je doet. Het enige wat hij je probeert te vertellen is dat je een beetje op moet passen Mike. Er klopt iets niet aan die meid en je weet het”

“Het zijn maar verhalen, tot nu toe gaat alles goed tussen ons”

“Waar rook is, is vuur Mike. Dat zeg jij altijd”

“Toch gaan verhalen wel snel, het gaat goed tussen ons”

Dan krijg ik het volgende verhaal te horen van die bekende uit de kroeg. Eentje die ik niet aan had zien komen.

“Wist je wel dat Romy verkracht is een paar jaar geleden?”.

Dan voel ik me ineens immens klote, een onbeschrijfelijk gevoel.

“Is dat echt zo?”

“Ja man, heeft ze je dat niet verteld?”

We praten nog wat na en om geen argwaan te wekken stappen we na een paar minuten de WC weer uit. Romy stapt gelijk op me af.

“Hey jij, wil je nog een biertje?”.

Ik stem in en probeer de rest van de avond wat gezellig met haar te doen. Maar toch zit het me niet lekker, de hele avond blijf ik er aan denken. Er gaan zoveel verhalen over haar rond dat het me toch wel begint te raken. Er moet wel iets zijn aan haar dat niet klopt. Shit.

Mike.

Ontvang een kaart met Valentijnsdag.

Ontvang geheel gratis een kaartje met Valentijnsdag van Mike.

1.28 Wat nu weer?

Hoe vrouwen je ziek maken - Wat nu weer
Hoe vrouwen je ziek maken – Wat nu weer

Het is zaterdagavond en ik heb het nieuws van Romy eindelijk een beetje kunnen verwerken. Ook Marit stond er van te kijken maar ik heb het wat kunnen relativeren dankzij haar. Zoals Marit al zei, waarom zou ik het helemaal eindigen als ik haar over een jaar pas vijf maanden hoef te missen. En wie zegt dat we over een jaar überhaupt nog wat hebben, oftewel het zijn zorgen voor de toekomst. En we hebben natuurlijk eigenlijk ook nog niks. Ik moet er gewoon voor zorgen dat ze binnen een jaar smoorverliefd op me wordt en besluit om niet te gaan. En mijn vriendin wordt. Dat moet te doen zijn toch? Ik ben wel iemand waar je smoorverliefd op kan worden. Tussen Romy en mij gaat het goed, we appen veel en het contact is écht leuk, ondanks het teleurstellende nieuws. Dat ze met ‘zomaar een vriend’ op vakantie gaat roept wel onzekerheid op maar ik heb het even laten rusten. Waarom zouden een vriend en vriendin anno 2016 niet ‘gewoon’ met elkaar op vakantie kunnen? Het is tijd om van elk moment met haar te genieten en niet te ver in de toekomst te kijken. Ik merk ook aan Romy dat ze nog niet al te veel met de toekomst bezig is. En bovendien, zowel de vakantie als haar reis door Azië waren al gepland voordat we wat hadden.

Ik ben inmiddels in mijn stamkroeg beland met wat vrienden en het is gezellig, Romy is onderweg in de taxi dus die kan hier elk moment zijn. Ik heb haar alweer een tijdje niet gezien maar door het vele contact maak ik me er niet meer echt druk om. Ik ben wel enorm blij dat ik haar zo weer ga zien. Ondanks ons laatste gesprek loopt alles goed en daardoor voel ik me goed. Ik ben me er bewust van geworden dat mijn humeur afhangt van hoe het tussen Romy en mij gaat, maar zolang het goed gaat is dat niet echt een probleem. Denk ik. Mijn vrienden beginnen te merken dat ik een stuk vrolijker dan normaal ben.

De deur gaat open en Romy stapt naar binnen, elke keer als ik haar zie heb ik dat grappige gevoel in mijn buik weer en kan ik mijn glimlach niet verbergen. Romy komt ook binnen met een leuke lach op haar gezicht en stapt op me af. “Hey, jij!”. Ze geeft me een kus en we praten even een paar minuutjes bij. Ik geniet weer van haar met volle teugen en zij van mij. Dan stapt ze op mijn vrienden af, groet hun en maakt even een praatje. Ik zie op de achtergrond een groepje vrienden verzamelen en naar me kijken. Naast hun staat een bekende die ik wel eens in de kroeg heb gesproken en waar ik wel goed mee overweg kan. Ik vraag me af waarom ze zo naar me kijken tot één van hen op me afstapt.

“Mike, kun je even met ons meelopen naar de WC?”.

Ik zie het groepje inclusief die bekende van de kroeg achter hem verzamelen en ik vraag me af what the fuck er aan de hand is.

Mike.

(Stel een leuke vraag aan Mike in de reacties)

Ontvang een kaart met Valentijnsdag.

Ontvang geheel gratis een kaartje met Valentijnsdag van Mike.

1.27 Verliefd op een verkeerd persoon

Hoe vrouwen je ziek maken - Verliefd op een verkeerd persoon
Hoe vrouwen je ziek maken – Verliefd op een verkeerd persoon

Mijn hoofd tolt. Marit reageert niet en ik weet niet waar ik mijn ei kwijt moet. Romy is net de deur uit en ik zit naar haar lege koffiekop te staren. Het is wel duidelijk dat ik meer van ons verwacht dan dat zij doet. Shit, hoe heb ik het zover laten komen…

Ik voel me ineens heel alleen en enorm leeg van binnen. Ik voel dat mijn hart gebroken is. Ik voel liefdesverdriet, terwijl ik niet eens wist dat ik verliefd was. Ik wist dat Romy problemen zou brengen maar had niet verwacht dat het zo zou lopen. Godverdomme. Ik moet de deur uit, mijn hoofd legen. Ik zoek mijn autosleutels en stap naar buiten. Autorijden met goede muziek werkt vaak als therapie voor mij, net als sporten maakt het je hoofd even helemaal leeg.

Ik start mijn oude roestbak en ik zie het lichtje van het benzinelampje opspringen. Kutzooi, moet ik ook nog tanken. Ik gooi mijn Spotify-playlist aan en rij naar het dichtstbijzijnde tankstation. Waarom vertelt ze me dit nu pas? Had ze dit niet kunnen zeggen voor dat ik verliefd op haar werd? Voor dat we bij elkaar in bed belandden? Voordat ik waarde begon te hechten aan haar aandacht? Ik pak tijdens het rijden mijn telefoon erbij en kijk of Marit al gereageerd heeft. Zij zou wel weten hoe ik dit moest  relativeren en hiermee moest omgaan. Nog steeds niks.

Ik kom aan bij het tankstation en gooi mijn roestbak vol. Dan hoor ik mijn telefoon opspringen, ik pak hem erbij.

[13:47] Romy: Ik ben weer thuis, wat ben jij aan het doen?

Ik besluit haar te negeren, ik weet niet zeker of ik boos op haar kan zijn maar ik ben het wel. Mijn gedachten slaan op hol:  “Je had jezelf opgelegd je nooit meer druk te maken om een wijf en kijk nu eens naar jezelf Mike. Balend om een vrouw die je net een paar maandjes kent omdat ze over een jaar op reis gaat. Over een jaar Mike… Maar ze gaat wel. Vijf maanden.  Je kent haar nog niet eens de helft van vijf maanden. Wanneer ze weggaat, ken je haar misschien net anderhalf jaar en dan gaat ze vijf maanden weg.” Ik pak mijn rekenmachine erbij, anderhalf jaar is achttien maanden. Vijf maanden gedeeld door achttien en dan keer honderd. 27,77%. Die vijf maanden is gewoon bijna 1/3 van de tijd dat we elkaar kennen. Tegen die tijd dan. Snap jij het nog? Ik maak  mezelf gek .  Ik sta hier nu al tien minuten. Snel afrekenen, wat zal die meid achter de kassa wel niet denken.

Ik stap het tankstation binnen.

“Goeiemiddag”.

“Hallo, pomp 3”.

“Dat wordt dan € 44,81. Verder nog iets?”

Dan werp ik mijn blik op de rijen sigaretten die achter haar hangen. Ik zie mijn favoriete merk liggen. Jezus wat heb ik nu zin in een peuk. Ik verlang naar een sigaret en in mijn gedachten zit ik al aan eentje te lurken. Dan voel ik mijn telefoon weer trillen en word ik weer teruggebracht naar de realiteit. Even waren mijn gedachten ergens anders op gericht.

“Meneer?”

“Uhm, nee. Kan ik pinnen?”

“Ja hoor.”

Ik reken af en loop naar buiten. Dan open ik mijn telefoon en kijk ik van wie ik een berichtje heb.

[14:01] Marit: Vijf maanden? Wow, dat is wel even wat ja.

[14:02] Mike: Vijf maanden. En er is nog iets…

[14:02] Marit: Wat dan?

[14:02] Mike: Ze gaat deze zomer ook op vakantie met een andere gast

[14:02] Marit: Wat!? Serieus?

De verbazing die het bij Marit opwekt zorgt alleen maar voor meer onzekerheid bij mij. Zelfs autorijden helpt niet meer. Ik word gek.

Mike.

Ontvang een kaart met Valentijnsdag.

Ontvang geheel gratis een kaartje met Valentijnsdag van Mike.