1.68 Romy haar kroegleven

We zijn bij Romy thuis aanbeland. Vandaag is de grote dag dat ik meega naar haar stamkroeg. Ik heb geen idee wat ik moet verwachten. Een paar oude lullen aan de bar waarschijnlijk. Die waarschijnlijk allemaal op haar geilen. Ik moet echt op mijn jaloezie letten vanavond. Romy haar stamkroeg is blijkbaar enorm belangrijk voor haar dus misschien moet ik maar mijn best doen om een goede indruk achter te laten.

Romy is haar make-up aan het doen en ik doe ondertussen mijn haar.

“Moet ik ook ergens rekening mee houden?”, vraag ik nieuwsgierig.

“Praat gewoon met wat mensen en wees jezelf.”

“Oké.”

“En gedraag je een beetje.”

Geen idee wat ze daarmee  bedoelt. Misschien heeft ze door dat ik enorm jaloers kan zijn en wil ze me alvast onbewust waarschuwen. Misschien zitten er inderdaad wel allemaal lui die op haar geilen. Het zou me niets verbazen. Allemaal oude lui en één jonge knappe meid. Hoe zou dat altijd gaan…

Ik kijk naar Romy en ik vraag me af of ze zich altijd zo opmaakt als ze naar die kroeg gaat. Voor wie zou ze dat doen? Waarom zou ze dat doen? Oké, kappen Mike. Je bent paranoïde, nergens voor nodig.

Omdat Romy maar niet opschiet besluit ik alvast naar beneden te gaan, in de hoop dat ze een beetje opschiet. Beneden maak ik een praatje met haar moeder die begint over Romy haar stamkroeg.

“Wij komen er ook wel eens, is wel echt gezellig hoor”, merkt haar moeder op.

Ergens vind ik dat geruststellend. Als Romy ooit iets uit zou uitspoken dan zou dat in ieder geval bekend worden bij haar ouders. Dus waarschijnlijk zal ze dat wel niet doen.

Romy komt eindelijk naar beneden en vraagt of we kunnen gaan. Ik stem in. Omdat de kroeg vrij dicht bij Romy haar huis is gaan we lopend. Ik heb geen idee wat ik er van moet verwachten. Ik besluit vooraf alvast om niet te veel te gaan drinken zodat ik mijn kop erbij houd en mijn jaloezie niet op de vrije loop laat. Wanneer ik drink, kunnen mijn gevoelens nog wel eens versterken.

Na een kleine wandeling komen we aan bij de kroeg. Het is net alsof ik voor het eerst bij Romy thuis kom en haar moeder ontmoet. Hetzelfde gevoel. Het gevoel dat ik moet denken om wat ik zeg en doe. Niet een fijn gevoel, maar prima. Een beetje alcohol en dat gevoel zal wel verdwijnen.

Wanneer we naar binnen komen, wordt Romy aan alle kanten begroet. Het is duidelijk te merken dat ze hier vaak komt. En dan valt het oog op mij. Ik voel me van alle kanten bekeken.

“Is dit hem Romy?”

Oh, ze kennen me dus. Romy heeft het dus wel eens over me gehad hier. Goed teken.

Een vriend van Romy is er, die ik via via ook een beetje ken. Ik besluit maar om naast hem te zitten en me een beetje voor te stellen aan de rest. Romy komt naast me zitten.

Dan komt de barvrouw er aan die me even aankijkt, dan kijkt ze Romy aan.

“Dus dit is de Mike waar je het altijd over hebt?”

Romy knikt een beetje ongemakkelijk.

“Alleen maar positieve dingen hoop ik?”, reageer ik.

Ze lacht even en knikt.

“Ja hoor, maak je niet druk.”

Ik had niet verwacht dat Romy het zo vaak over me zou hebben, maar blijkbaar kennen ze me allemaal hier. Het is zowel geruststellend als vreemd. Zo zit je ineens in een kroeg waar iedereen je kent maar je kent zelf niemand. Romy raakt al gauw met mensen aan de praat en ik trek me op aan diegene die naast me zit.

De avond vordert en het is duidelijk dat Romy hier een bekende is. Ik doe mijn best om niet al te veel op te vallen, wat niet echt lukt. Ik voel me steeds bekeken. Ik raak af en toe aan de praat met iemand maar veel aanknopingspunten voor een gesprek zijn er niet, dus dat is een beetje jammer.

Het verloopt allemaal prima, totdat een gast mij op een denigrerende manier benadert.

“Dus jij bent het nieuwe vriendje van Romy?”

“Ze zeggen van wel”, merk ik sarcastisch op.

Romy grijpt snel in zodat het niet escaleert. Ik stond altijd bekend om een temperamentvol type en in dit soort situaties kan die kant van mij nog wel eens naar boven komen. De felle manier waarop hij mij benaderde stond me niet aan maar het viel uiteindelijk mee. Toch stond ik op scherp en vraag ik me af wat die gast van me moest.

Het loopt dus gelukkig allemaal met een sisser af. Na nog een paar gesprekken met de barvrouw en andere mensen, vindt Romy het welletjes en wil ze naar huis. Ik stem in.

Op de weg terug hebben we het nog even over deze avond.

“Je hield je goed rustig net”, hint ze naar de situatie met die gast.

“Ik moest me wel inhouden.”

“Ja, dat deed je gelukkig goed.”

“Dit is echt belangrijk voor je, hè?”

“Ik heb nog nooit iemand hier mee naar toe genomen.”

Mike.

Support #HVJZM

Voor alle product geldt gratis verzending.

Wat vond je van deze post?

Geef in sterren aan wat je er van vond

Gemiddelde / 5. Aantal stemmen:

Geef een reactie