1.64 Wat zijn we eigenlijk van elkaar?

We arriveren in onze stamkroeg. Ook hier is het rustig. Ik vind het niet erg, zo heb ik wat quality time met Romy. Aangezien we elkaar maximaal twee keer per week zien, hecht ik daar veel waarde aan. Romy bestelt dit keer drinken. Ze bestelt een biertje voor mij in plaats van een vodka Red Bull. Een typische Romy-actie. Voor haarzelf bestelt ze ook een biertje met een glas erbij.

De barvrouw is een goede bekende van ons en vraagt hoe het met ons gaat. Dus knopen we een gesprek met haar aan. Ze zal wel blij zijn dat er eindelijk mensen in de kroeg zijn want de enige lui die er zijn, zitten zielloos naar de gokkast te staren. Ik heb dat nooit gesnapt die gokkasten in de kroeg, ga lekker thuis gokken. Zo ongezellig. Maar dat terzijde. Je zal mij vast ook wel eens betrappen op het gooien van centen in zo’n duivels ding.

Romy begint een beetje aangeschoten te worden en vraagt of ik iets bij me heb. “Alleen speed.” Stiekem tover ik het packje uit mijn zak en hou die onder de bar naast haar omhoog. Ze neemt het packje aan en loopt naar de wc.

Ook ik begin aangeschoten te worden en de gesprekken met de barvrouw worden steeds vager en inhoudslozer. Romy komt terug van de wc en heeft qua inhoud ook niet veel nuttigs in te brengen dus de barvrouw haakt af.

Dan komen Romy en ik in wat diepere gesprekken.

Romy: “Je zou het echt niet leuk vinden als ik nu iets met andere mannen zou doen.”

Mike: “Doe je dat dan?”

Romy: “Nee tuurlijk niet, maar stel.”

Ik besluit er niet te veel op in te gaan, het bevalt me niet waar dit naar toe gaat. Soms lijkt het wel alsof Romy me op mijn kwetsbaars wil zien.

Romy: “Ik bedoel, we zijn niets van elkaar.”

Mike: “Nee klopt.”

Het is even stil, het lijkt wel of mijn antwoord Romy niet helemaal bevalt. Tsjah, dit is wat ze wou toch?

Romy: “Wat zijn we eigenlijk van elkaar?”

Die vraagt verwondert me. Ik vraag me af waar dit naar toe gaat.

Mike: “Niets.”, antwoord ik vrij resoluut.

Romy: “Helemaal niets?”

Mike: “We gaan met elkaar. Niets meer en niets minder.”

Romy staart naar haar biertje. Ze lijkt diep in gedachten. Het is even stil, dus bestel ik twee nieuwe biertjes. Na dat de barvrouw de biertjes heeft afgeleverd en zich snel weer uit de voeten maakt, hervat Romy het gesprek.

Romy: “Zijn we dan helemaal niets van elkaar?”

Mike: “Ik heb het je laatst gevraagd, toen zei je nee. Dus nee.”

Weer is het even stil, dus verbreek ik de stilte.

Mike: “En ik ben eerlijk gezegd ook niet van plan om het weer te vragen, maar dat wist je gelukkig al.”

Romy neemt een flinke teug van haar nieuwe biertje en kijkt me even aan.

Romy: “Hebben we niks?”

Mike: “Nee, op dit moment niet nee.”

Romy: “Wil je dat we wat hebben?”

Mike: “Wil jij dat?”

Dan antwoordt ze volmondig: “Ja, eerlijk gezegd wel.”

Die zag ik even niet aankomen. Ik weet niet hoe ik moet reageren maar ik voel van alles. Kriebels in mijn buik, vreugde in m’n lichaam en kan dus een lach niet verbergen.

Mike: “Echt waar?”

Romy: “Ja.”

Mike: “Oké.”

Romy: “Dus nu ben je mijn vriend?”

Mike: “Nee. Ik heb het jou gevraagd, nu vraag je mij maar.”

Romy draait weg met haar ogen. “Moet dat nou?” Ik knik.

Romy: “Mike, wil je mijn vriend zijn?”

Mike: “Ja.”

Dan zoenen we. Dan knuffelen we. Dan kijken we elkaar in de ogen aan en zoenen we opnieuw. We zijn verliefd en hebben dat eindelijk bezegeld. Ik heb lang op dit moment moeten wachten. Op het moment dat ik haar eindelijk mijn vriendin mag noemen, en nu is het zover. Ik kan mijn geluk niet op.

Romy is mijn vriendin.

Ik ben Romy haar vriend.

Ik wil het van de daken schreeuwen.

Ik voel me oprecht gelukkig en maak er nog net geen post van op Facebook. Ik voel dat ik straal. Romy is mijn vriendin. Dit had ik nooit aan zien komen.

We drinken het biertje op en lachen allebei. We voelen ons gelukkig.

“Zullen we naar huis gaan?”, vraagt ze met een bepaalde blik in haar ogen.

“Bel maar een taxi, ik ga nog even pissen.”

Ik loop naar de wc en wacht tot de deur achter me sluit. Dan pak ik mijn telefoon erbij, open Whatsapp en app mijn beste maat Rudolf.

[04:38] Mike: ROMY EN IK ZIJN EEN STEL! ZE HEEFT ME NET GEVRAAGD!!

Mike.

Wat vond je van deze post?

Geef in sterren aan wat je er van vond

Gemiddelde / 5. Aantal stemmen:

4 comments

  1. Bianca Dijkhuizen says:

    Hoop dat het jullie gaat lukken. Idd blijf communiceren, open en eerlijk naar elkaar. En heel belangrijk, probeer elkaar niet te veranderen. Jullie zijn op elkaar gevallen hoe jullie nu zijn. Verandering komt vanuit jezelf niet vanuit een ander……

Geef een reactie