1.60 Oh dus Marit was er ook?

“Wat heb jij gehad?”

Ik kijk zo onschuldig mogelijk weg.

“Hoe bedoel je?”

“Weet je hoe grote doppen je hebt? Dat is echt niet normaal.”

Romy zet de zaklamp van haar telefoon aan en drukt die in mijn gezicht.

“Het kan zijn dat ik een beetje van MDMA heb gesnoept.”

“Nou niet zo’n beetje ook zo te zien.”

“Nee het was een gezellig feestje.”

Ze kijkt me afkeurend aan, maar opent dan de deur en stapt naar binnen. Ik bedenk me dat haar reactie nog wel mee valt. Dit had veel erger gekund. Eenmaal binnen staat Romy erop om buiten nog een peuk te gaan roken. Ik weet niet wat ik wil, maar het laatste waar ik zin in heb is in de kou staan om op Romy te wachten tot ze haar peuk op heeft gerookt.

“Ik blijf wel gewoon binnen.”

“Dat dacht ik dus even niet, wat moeten ze hier thuis wel niet denken als ze je hier beneden zo aantreffen.”

“Dat zullen ze ook denken als jij erbij bent.”

Ik moet lachen, maar Romy kijkt zuur.

“Kun je hem wel omhoog krijgen?”

Eerlijk gezegd is dat een goede vraag. Dat verschilt namelijk nog wel eens als ik onder invloed ben van pillen en MDMA.

“Ik heb werkelijk geen flauw idee.”

“Heb je alleen MDMA gehad?”

“En pillen.”

“Jezus Mike, kan je straks wel de trap op komen?”

“Ja tuurlijk wel joh, ga nou maar roken.”

Nonchalant loopt ze naar buiten, nonchalant is ze altijd. Ik vraag me af of Romy wel gevoelens heeft. Soms denk ik van wel, maar soms denk ik ook dat haar gevoelens geacteerd zijn. Dat ze denkt dat gevoelens normaal zijn, dus dat ze ook maar de indruk moet laten wekken dat ze die heeft. Als ze gevoelens heeft dan vraag ik me af hoe ze die zo goed kan verbergen.

Ik merk dat ik weer wat ‘normaler’ begin te worden. De drugs beginnen uit te werken, gelukkig. Tenminste het overdreven effect. Natuurlijk voel ik nog wel wat, maar ik kan weer normaal functioneren. De deur gaat open, Romy loopt naar binnen. Ik ruik gelijk haar rook wanneer ze binnen stapt. Zo ruikt Romy vaak, naar sigaretten. Noem me raar, maar het heeft iets geils.

“Je kan wel wat water gebruiken zeker?”, vraagt ze.

“Ja dat kun je wel zeggen.”

We kijken elkaar even aan.

“Wat zie je er eigenlijk schattig uit met die grote doppen.”

Bijna verbijstert kijk ik haar aan, ik heb nog nooit iemand horen zeggen dat ik schattig ben. Ik heb alles behalve een schattig gezicht, zelfs vroeger werd ik nooit schattig genoemd. Tenminste, niet zo ver ik weet.

“Nooit gedacht dat iemand me ooit schattig zou noemen.”

Ik denk even na, maar het enige wat ik me kan herinneren is dat mijn zus me ooit schattig noemde. Omdat ze knotjes in mijn haar had gedaan toen ik amper acht was. Verder ben ik niet bepaald schattig. Mike no cuteboy.

“Je zou dit vaker moeten doen”, grapt ze.

“Misschien doe ik dat wel, het bevalt prima.”

Haar lach trekt weer weg. Ze trekt een kastje open en trekt er een bidon vandaan. Deze vult ze zachtjes onder de kraan in de keuken. Ik kan ondertussen weer zelfstandig mijn eigen telefoon bedienen en lees de appjes terug die ik in de afgelopen uren niet kon lezen. Ineens valt het me op dat Romy niet de enige is waar ik mee gebeld heb. Ik zie dat ik heb gefacetimed met m’n ouders. Ooh shit.  Ik hoop dat ze niets ergs hebben gezien, zoals mijn dikke doppen. Of dat ik iets ergs heb gezegd. Het ergste is misschien wel dat ik er helemaal niets meer van af weet.

“Maar het was wel leuk dus?”

“Ja, was echt enorm gezellig.”

Net op het moment dat ik Romy naar haar avond wil vragen, is ze me voor met de volgende vraag.

“Wie waren er allemaal?”, vraagt ze net iets te nieuwsgierig.

“Gewoon, de vaste vriendengroep en de vriendinnen daarvan erbij.”

“Oh, dus Marit was er ook?”

“Ja klopt.”

“Oh, oke”, ze kijkt nonchalant weg.

 “Hoezo?”

“Niks”, zegt ze kortaf. 

Is ze nou jaloers?

Ik kijk Romy aan en maak een knikkende beweging met mijn hoofd naar boven om te vragen of ze naar bed wil. Ze knikt. Ze loopt me voorbij richting de deur van de gang, ik hou haar tegen en kijk haar met mijn grote ogen aan.

“Maak je nou niet zo druk om niks.”

“Kom we gaan naar boven, als je trapt op komt tenminste.”

Ik lach even, dan loop ik achter haar aan. Wanneer we de trap op lopen knijp ik even in haar billen. Ik kan het weer niet laten.

Mike.

Wat vond je van deze post?

Geef in sterren aan wat je er van vond

Gemiddelde / 5. Aantal stemmen:

Leave a Reply