1.48 Geen idee wat voor dag het is

Biertje, packje en vrienden om me heen. Ik heb nog niet op Romy haar appje gereageerd, misschien heeft ze gelijk en stel ik me aan. Maar toch zit het me niet lekker. Maar goed, afleiding dus. De dagen tussen kerst en oud en nieuw bestaan voor mij voornamelijk uit drinken. Zuipen eigenlijk. Het zijn van die dagen dat je geen fucking idee hebt wat voor dag het eigenlijk is, en niemand boeit dat ook.

Ik ben in mijn oude vertrouwde stamkroeg, eigenlijk om afleiding te zoeken, maar ik merk dat ik alle gesprekken naar Romy toe stuur. Dat mijn vrienden niet gek van me worden is een wonder.

“Wat maakt het uit Mike, over dik een jaar is ze toch een half jaar weg.”

Nee, hier word ik vrolijker van. M’n maten geven me gelijk dat het hele voorval me niet lekker zit. Ik kijk de kroeg door en bedenk me dan dat Romy hier vannacht nog geweest is. Zou ze dronken zijn geweest? En wie was die vriend van haar dan? Als die hier vaker was geweest dan had ik hem toch zeker wel gekend? Zoals je merkt gaat het afleiding zoeken me niet zo best af. Zal ik haar een appje sturen? Dat ik het snap? Nee Mike. Je snapt het niet. Je wil het niet snappen, je wil dit niet.

Ik loop naar de wc toe om te snuiven en bedenk me dat het waarschijnlijk nooit anders dan dit zal worden. Tevens bedenk ik me dat de kans groot is dat Romy hier zo naar binnen stapt en het laatste waar ik zin in heb is drama. Want ik weet zeker dat ik mezelf niet kan beheersen. Ik voel jaloezie die ik niet voelen wil. Misschien moet ik vannacht ook maar bij ‘een vriendin’ thuis gaan zitten. Het is duidelijk dat ik haar niet vertrouw en het is duidelijk dat ik daar goede redenen voor heb. Na alle gebeurtenissen is het meer dan logisch, maar ik vraag me af of ik anders wel zo’n situatie vertrouwd zou hebben. Ik neem een flinke haal van mijn sleutel en voel me gelijk beter. Het idee dat ik straks hier niet meer over nadenk maakt me losser. Ik loop terug naar de tafel van mijn vrienden en haal ondertussen een rondje. Na verloop van tijd krijg ik een appje van Romy:

[0:34] Romy: Je zal wel in onze kroeg zitten, dus ik ga naar een andere kroeg

Ik voel me gelijk schuldig. Zo wil ik het ook weer niet. We zijn volwassenen, toch? Of gebruik ik dat als drogreden? Ik app dat dat niet nodig is en dat ze wel gewoon hier kan komen. Ze ziet dit als een uitnodiging want ze reageert enthousiast en zegt dat ze eraan komt. Kut Whatsapp. Ik twijfel of ik naar huis zal gaan, ik heb geen zin in een confrontatie met Romy in ‘onze’ kroeg maar tegelijkertijd heb ik ook geen zin om te doen alsof het allemaal goed is en me niets dwars zit. Want het zit me duidelijk nog dwars. Aan de andere kant heb ik nog geen slaapplek geregeld en een taxi vanaf hier naar mijn huis is enorm duur, dus eventueel zou me dat wel goed uitkomen.. Ik merk dat wat ze ook doet, het me toch niks uitmaakt. Ik lig toch weer bij haar in bed. Het is een patroon. Ze heeft het door. Ze heeft schijt aan me. Fuck haar maar dan, ik ben er wel even klaar mee.

[01:04] Mike: Bij nader inzien, het zit me nog steeds dwars. Ik heb echt even geen behoefte om je te zien, dus heb inderdaad liever dat je naar een andere kroeg gaat.

Mike.

Support #HVJZM

Voor alle product geldt gratis verzending.

Wat vond je van deze post?

Geef in sterren aan wat je er van vond

Gemiddelde / 5. Aantal stemmen:

3 comments

Geef een reactie