1.41 We appen dus gewoon met anderen?

Na even thuis geweest te zijn, ben ik s’ avonds weer bij Romy beland. Ik ben er nog niet over begonnen. Ik durf er niet over te beginnen. We zijn nu bij elkaar en daar wil ik van genieten. Tot de volgende ochtend.

M: “Wat zijn we nou van elkaar dan.”

R: “Eigenlijk niets.”

M: “Dan eindigt het hier.”

R: “We gaan gewoon met elkaar.”

M: “Dus we gaan ook gewoon met anderen?”

R: “Nee.”

M: “Maar we appen wel gewoon met anderen?”

R: “Ook dat niet.”

M: “Waarom doe je dat dan wel?”

R: “Doe ik niet.”

M: “Ik hoorde dat je gister tegen één van mijn vrienden zei dat je nog met mannen appt.”

R: “Dat was gewoon een grapje.”

M: “Ik lach me dood.”

Ze draait haar om. Telefoon in haar hand, herkenbare positie. Zo deed ze altijd als ze zich afsloot van mij.

M: “Vraagt je moeder nooit naar onze situatie?”

R: “Ze zegt dat ik moet doen wat me gelukkig maakt.”

M: “Wat maakt je gelukkig?”

R: “Dit gesprek in ieder geval niet Mike.”

M: “Zo gaat het altijd. Neem ik afstand, dan smeek je me bijna om me te zien. Ben ik er, dan doe je zo.”

R: “Kom dan niet.”

M: “Prima.”

Ik stap uit bed, deze situaties beginnen een patroon te worden. Romy die afstandelijk doet en ik die boos weg wil gaan. En elke keer houdt ze me tegen. Maar dit keer niet.

R: “Je eindigt toch wel weer bij me in bed.”

De arrogantie spat ervan af, ik ben een ‘sure thing’ voor haar. Ze weet het. Ze maakt er misbruik van. Ze geeft het gewoon toe.

Ik kijk haar aan en lach even.

M: “Als je dat echt denkt Romy, dan kom je van een koude kermis thuis.”

Ik twijfel nog even of ik die oud klasgenoot ga benoemen die met me af wil spreken.

R: “Het is toch zo.”

M: “Al die tijd dacht ik dat ik meer afhankelijk van jou was, dan jij van mij.”

M: “Maar ik besef me nu dat het onzin is. Ik ga er in ieder geval vandoor.”

M: “Doei.”

Ik trek mijn kleding aan en loop naar beneden. Ik kijk even door de glazen opening van de deur of de kust veilig is. Niemand. Gelukkig. Ik glip richting de achterdeur en dan besef ik me ineens. KUT. Ik ben vannacht hier met de taxi gekomen, hoe de fuck kom ik hier weg.

Wat nu? Lopen? Het is echt minimaal een half uur lopen. Bus? Ik open 9292 en zie dat er pas over drie kwartier een bus gaat. Kutzooi. Ik glip weer naar boven en stap Romy haar slaapkamer in. Nog steeds ligt ze op haar zij haar tijdlijn van Facebook door te nemen.

R: “Ik zei toch dat je terug zou komen.”

M: “Kun je me naar de stad brengen?”

R: “Oh dus daar ben ik voor? Voor de seks, en als dat nog niet genoeg is, mag ik ook nog voor taxi spelen.”

M: “Jij bent altijd degene die afstand neemt.”

R: “Geef me tien minuten, dan maak ik me klaar en breng ik je weg.”

Mike.

Support #HVJZM

Voor alle product geldt gratis verzending.

Wat vond je van deze post?

Geef in sterren aan wat je er van vond

Gemiddelde / 5. Aantal stemmen:

Leave a Reply