1.36 Wil je mijn vriendin zijn? (Deel 2)

Op dat moment gaat er van alles door me heen. Het moment tot ze antwoordt lijkt wel eeuwen te duren. Ik vraag me af wat er door haar heen gaat. Ze kijkt me in ieder geval vertwijfeld aan, en dan geeft ze eindelijk antwoord:

“Ja, is goed.”

Ik zou enorm blij moeten zijn, maar dat ben ik niet. Dit omdat Romy totaal niet blij reageert, het lijkt er meer op dat ze alleen ja zegt zodat ze mij geen kutgevoel geeft. En ze heeft gelijk, want als ze nee had gezegd dan had ze me inderdaad een kutgevoel bezorgd. Ik herhaal de woorden van Marit.

“We hebben namelijk al praktisch een relatie, toch?”

“Ja dat is ook wel zo.”

Het blijft daarna even stil, wat is er ineens met haar? Normaal lult ze als een brugman. Nu komt er geen woord meer uit, er is iets aan de hand. Ik besluit naar de wc te gaan, niet omdat ik echt moet maar meer om haar en ook mezelf even een momentje te gunnen om na te denken.

“Ik ga even naar de wc.”

Ze zegt niks. Ik loop de badkamer binnen en draai de deur op slot. Ik kijk mezelf even aan in de spiegel. Is dit wat ik wil? Wat wil zij? We moeten praten, we moeten NU praten. Er moet een uitkomst komen. Ik wil alles of niets. En dit is duidelijk niet alles.

Ik loop de slaapkamer binnen, Romy ligt op haar zij naar haar telefoon te kijken. Ik hekel deze positie want dat is vaak een teken dat ze zich wil afsluiten van mij. Ze kijkt wel even half om als ik naar binnen stap maar opnieuw zegt ze niets. Dan besluit ik maar om de pleister eraf te trekken.

M: “Je wil dit helemaal niet hè?”

R: “Hoe bedoel je?”

M: “Je zit niet op een relatie te wachten.”

R: “Dat is het niet Mike.”

M: “Wat is het dan? Want ik word gek zo.”

Romy zwijgt.

M: “Wil je nou een relatie met me of niet?”

R: “Nee.”

Daarna blijft het even stil. Er gaat van alles door me heen, om eerlijk te zijn voel ik tranen opkomen. Hoe heb ik het ook zo ver kunnen laten komen? Hoe ben ik verliefd geworden op zo’n persoon? Wat doe ik mezelf aan? Ik wil mijn broek pakken en vertrekken, ik wil weg hier.

R: “Mike, ik vind je echt heel leuk.”

Ik trek mijn broek half aan.

R: “Maar zo goed kennen we elkaar nog niet, ik heb je bijvoorbeeld nog niet zo vaak nuchter gezien.”

R: “En ik zie allemaal dingen voor me, relatie-statussen op Facebook en foto’s van ons en dat bekruipt me.”

M: “Dat hoeft toch ook helemaal niet?”

Ik doe net alsof zulke dingen me niet boeien, maar dat is niet waar. Tuurlijk zit ik op het moment te wachten om de hele wereld te laten zien dat ze mijn vriendin is.

R: “Nee oké, maar ik weet het gewoon niet. Ga alsjeblieft niet weg Mike.”

M: “Waarom zou ik nog blijven dan? Wat heeft dit allemaal voor zin.”

Ik kom voor alles of niets en ik ga met alles of niets.

R: “Kom bij me liggen Mike, alsjeblieft.”

Maar ik bleef met niets. Ik ben een zwakkeling.

M: “Oké dan hebben we geen relatie, maar dit is de laatste keer dat ik het vraag.”

Ik trek m’n broek weer naar beneden en ga naast haar liggen. Ze pakt me vast bij mijn middel en zoent me. Ik ben weer compleet betoverd door haar. Ik maak mezelf wijs dat de enige reden dat ik blijf is dat ik geen zin heb om nu nog naar huis te rijden. Wat een onzin natuurlijk. Ik wil gewoon bij haar zijn, dan maar geen relatie. Wat ben ik ook een zwakkeling. Mike, de zwakkeling. Aangenaam.

Mike.

Support #HVJZM

Voor alle product geldt gratis verzending.

Wat vond je van deze post?

Geef in sterren aan wat je er van vond

Gemiddelde / 5. Aantal stemmen:

Geef een reactie