1.14 Het onvermijdelijke moment

“Mag ik even douchen?”. Ik pak een handdoek uit de kast en geef die aan haar mee. “De trap af en dan de gang door”. Ze kleed haar half aan en loopt dan de trap af richting de douche. Vol verwondering vraag ik me af what the fuck er nou is gebeurd net, ik wrijf nog even in mijn gezicht. Dan loop ik naar beneden en zet ik koffie, ik denk dat we dat beide wel kunnen gebruiken.

Ik loop richting de badkamer en dan zie ik haar weer staan, opnieuw zie ik haar prachtige borsten die nog mooier en geiler zijn onder de straal van de douche. “Ik heb alvast koffie gezet hoor”. Ik blijf naar haar lichaam kijken en krijg een stijve, omdat ik alleen een boxer en een t-shirt aan heb, valt het haar gelijk op. “Hoe vereert ik ook ben, we hebben echt geen tijd voor nog een ronde hoor. Een bakje koffie kan nog net, daarna moet ik echt gaan.”. Ik probeer m’n stijve lul wat te verbergen en poets mijn tanden. Ze stapt uit de douche, droogt zich af en kleed zich aan. Verwonderd blijf ik naar haar loeren en ook dat valt haar op. “Niet zo gluren en geef me die tandenborstel.”. Ze poets haar tanden en ik kleed me aan.

Dan zitten we aan tafel en drinken we een kop koffie die ze in een sneltrein vaart achterover gooit. “Zullen we gaan?”. Ik wil haar eigenlijk nog wat langer houden, maar omdat ze moet werken stem ik in.

We stappen in de auto,ik gooi mijn Spotify aan en doe de muziek luider. Eigenlijk om ongemakkelijke gesprekken te vermijden want ja, eigenlijk hebben we elkaar alleen gesproken toen we beide onder invloed waren en waar moet je het over hebben als je elkaar eigenlijk nog niet zo goed kent. Over de seks misschien? Ik zie haar er ook nog wel over beginnen. Wakker worden naast een one night stand is al ongemakkelijk, laat staan dat je ook nog een half uur met diegene in auto moet zitten. Maar op het moment dat ik de muziek luider doe, draait ze gelijk weer de volumeknop omlaag. “Kut muziek”. En dan begint ze praten, net als onder toen ze onder invloed was, heeft ze hele verhalen en lult ze de oren van mijn kop af. Heerlijk. Af en toe kijk ik naar rechts om haar te observeren, hoe kan het zo zijn dat elke keer als ik naar haar kijk, ik verwonderd ben. Ze doet wat met me. Kutzooi.

Als ik het moment zou moeten beschrijven zou ik het vergelijken met een scène uit Californication waarin Karen en Hank eigenlijk afscheid zouden nemen, maar het niet doen. Als het ooit wat zal gaan worden tussen ons, dan zal ik dit moment voor altijd blijven herinneren. Wat ben ik ook een romanticus. Ik begin haar echt leuk te vinden, meer dan leuk eigenlijk. Zou ze eigenlijk wel hetzelfde hebben bij mij, vraag ik me af. Zou ze überhaupt een relatie willen in de toekomst? Zou ik dat überhaupt willen? Alles aan haar riekt naar problemen, maar toch ruikt ze goed.

Dan komt het onvermijdelijk moment waarop ze zegt: “Hier rechts is het”. Het moment wat ik nog wel een paar uur uit had willen stellen. Ik vraag me af of ik haar weer ging zien maar ik vraag het haar niet. Waarschijnlijk uit zelfbescherming en om teleurstelling te voorkomen. “Parkeer daar maar”. Ik parkeer de auto en kijk opzij, ze kijkt me recht in de ogen aan en dan geeft ze me een kus op m’n wang en stapt ze uit. “We appen nog wel even”. En daarmee geeft ze me precies de bevestiging die ik nodig heb.

Ik bel een maat op die in de buurt woont, “Ben je thuis? Dit geloof je nooit”.

Mike.

Support #HVJZM

Voor alle product geldt gratis verzending.

Wat vond je van deze post?

Geef in sterren aan wat je er van vond

Gemiddelde / 5. Aantal stemmen:

2 comments

  1. Parisa Smeerdijk says:

    Het vorige verhaal is ook een van me favorieten. Maar deze heeft ook heel veel liefs erin wat ook fijn is om te lezen. Je schrijft echt bijzonder goed. Keep going with this. Niet iedereen kan schrijven dus stop er vooral niet mee.
    Kus

Leave a Reply