1.11 Hoe laat ga jij naar huis?

Hoe vrouwen je ziek maken - Hoelaat ga jij naar huis
Hoe vrouwen je ziek maken – Hoelaat ga jij naar huis

We staan buiten en Romy staat een peukje te roken. “Moest je die oplader nog hebben?”. Ik knik. “Ik gooi m’n telefoon zo wel aan de lader.”. Hoe moeilijk de gesprekken via Whatsapp gingen, zo makkelijk gaan de gesprekken nu. We hebben het over van alles en nog wat en we vermaken ons.

We gaan weer naar binnen en ik doe mijn telefoon aan de lader. Romy vraagt of ik nog een biertje wil en ik stem in. Ze gaat aan de bar zitten en zet het biertje voor de kruk naast haar neer. Ze is nog niet klaar met me. Ik ga naast haar zitten en de gesprekken en de alcohol blijven vloeien. Ze zegt dat het lijkt of we elkaar al jaren kennen en ze heeft gelijk, zo voelt het ook. Opnieuw verdwaal ik in haar ogen, die verdomde ogen van haar ook altijd.

Ik ben opnieuw geobsedeerd, ik moest haar zien en nu zit ze ineens naast me. Te vertellen, te lachen en me aan te staren. En ik haar. Dan komt mijn maatje bij me. “Hoe laat ga jij naar huis, we kunnen wel een taxi delen?”. Zijn huis is vlakbij mijn huis en dus is het niet een onverstandig idee om met hem mee te gaan. Maar ik ben nog niet klaar met Romy, ik wil nog even bij haar zijn. Bovendien wil ik haar zoenen. Maar hier? In een volle kroeg? In onze stamkroeg? Toch moet ik haar zoenen, ik moet haar hebben. Hoe ga ik dit doen? I have to seal the deal.

Het blijft gezellig, maar mijn maat blijft aandringen om naar huis te gaan. Romy vraagt op een teleurstellende toon of ik al weg ga. Ik zeg dat ik nog wel even blijf en ik zie aan haar gezicht dat ze daar blij mee is, mijn maat is er wat minder blij mee maar verdwijnt weer naar de achtergrond van de kroeg. Af en toe raakt ze me per ongeluk aan en streelt ze door haar haren als ze met me praat, ze lijkt soms wel net zo geobsedeerd door mij als ik door haar. Als dat al mogelijk is. Ze vind me duidelijk leuk, maar waarom nu ineens wel?

Ik blijf naar het perfecte moment zoeken om haar te zoenen, dan kijkt ze me in mijn ogen aan en zegt ze niks. Dit is het moment, nu moet het gebeuren! Wanneer ik net mijn move wil maken staat ineens mijn maat achter me, “Ik ga er zo vandoor, ga je mee of niet? Ik heb al een taxi gebeld.”. Kutzooi. Ik vraag me af of ik later überhaupt nog een taxi kan krijgen naar huis en hoe ik dan thuis kom. Maar ik wil niet weg bij haar, niet zonder haar gezoend te hebben. Misschien bij het afscheid een kleine zoen? Romy staart me aan en wacht op het antwoord wat ik ga geven, ik kijk haar aan en dan floep ik het eruit:

“Ga anders mee met me naar huis.”

Mike.

1.10 Hard to get is niet alleen voor vrouwen

Hoe vrouwen je ziek maken - Hard to get is niet alleen voor vrouwen
Hoe vrouwen je ziek maken – Hard to get is niet alleen voor vrouwen

Wauw, als ze zelfs een oplader voor me mee wilt nemen dan moet ze me wel leuk vinden, toch? Ze stelt het zelf voor, zou ze me echt willen zien? Ineens ben ik weer compleet nuchter, bijna geschokt zelfs. De hele dag deed ze amper haar best om leuk app-contact te hebben en nu wil ze ineens dat ik in de kroeg blijf. Ik snap werkelijk waar helemaal niks van haar en ik denk zij zelf ook niet.

Mijn maat komt bij me: “doen we nog een biertje?”. Ik vertel hem dat Romy straks komt met een oplader voor me “haha oh dat wijf, heb je daar nog contact mee?”. Onder het genot van een biertje vertel ik hem het hele verhaal na zondagavond. “Vaag verhaal man, maar denk wel dat ze wat in je ziet ja.”.

Daarna verandert het gesprek en is mijn maat al een paar minuten met een verhaal bezig over, ja geen idee eigenlijk. Al sinds het appje van Romy kijk ik paranoïde om me heen of ze inmiddels al in de kroeg is, ik luister niet eens meer naar mijn maat.

“Mike, MIKE, MIKE!”

“Uh, ja wat is er?”

“Luister je wel? What te fuck is er met je?”

“Die chick man, Romy.”

“Jezus, ze doet echt wat met je hè?”

Op dat moment loer ik door de kroeg en zie ik door de drukke menigte een glimp van haar. Kut, ze is er. Wat moet ik doen? Zal ik er heen gaan? Omdat ze de hele dag amper interesse toonde in ons app gesprek, besluit ik nu hetzelfde te doen. Ik begin me weer te mengen in het gesprek met mijn maat, maar blijf haar in de gaten houden.

Ineens zit ze achter me aan de andere kant van de bar, te praten met iemand anders. Ze moet me gezien hebben maar ze besteedt geen aandacht aan me. Prima. Blijkbaar verwacht ze dat ik wel naar haar toe kom, maar ik vertik het. Als ze me wil spreken dan komt ze maar bij mij dit keer.

De avond verloopt verder soepel en het begint laat te worden, omdat mijn telefoon elk moment uit kan vallen besluit ik naar huis te gaan. Ik groet mijn maat en trek rustig mijn jas aan. En dan voel ik een tik op mijn rug. Ik draai me om en ineens staat ze voor me. Met een oplader in haar hand. Omdat ik het niet verwacht schrik ik er van.

Romy: “Hey, ik heb die oplader voor je of ga je al weg?”

Mike: “Nee hoor, ik ga even een luchtje scheppen buiten. Ga je mee?”

Mijn maat kijkt me afkeurend aan.

Romy: “Ja is goed, kan ik even een sigaretje roken.”

Mike.

1.9 Wanneer je het als laatst verwacht

Hoe vrouwen je ziek maken - Wanneer het je als laatst verwacht
Hoe vrouwen je ziek maken – Wanneer je het als laatst verwacht

Het is druk in de stad, mijn maat en ik gaan naar onze stamkroeg. Het is erg gezellig en de drank vloeit rijkelijk, wat er voor zorgt dat ik al snel aangeschoten ben. Romy reageert al een tijdje niet, het gesprek met haar is doodgebloed en ik heb niet heel erg veel zin om het gesprek nog langer nieuwe impulsen te geven. Dus ik zie drank als een voor de hand liggende oplossing om niet aan haar te denken.

Omdat ik nog een hele avond voor de boeg heb en al veel te veel van de alcohol voel, gooi ik een appje eruit naar mijn dealer.

[20:49] Mike: Joo, heb je nog wat?

[20:55] Dealer: Jawel, waar ben je?

Ik koop een grammetje op bij mijn dealer en met mijn aangeschoten kop verplaats ik me naar de wc. Ik draai de deur op slot, pak het envelopje en haal met mijn sleutel twee flinke halen eruit. Voor elk neusgat eentje.

Een paar minuten laten voel ik me veel nuchterder en ik kan weer normaal functioneren. Wat een rommel, maar tegelijk wat een wonderspul. De drank blijft rijkelijk vloeien maar ik blijf bij de tijd. Het is enorm druk in onze stamkroeg, dezelfde plek als waar ik Romy heb ontmoet. Van haar hoor ik al een tijdje niks, ik vraag me af of ze in de stad is. Wat zou ze doen als ze me tegen zou komen? Wat zou ik doen als ik haar tegen zou komen? Godverdomme, hier zou ik niet aan denken. Ik bestel nog een Vodka Redbull en neem er gelijk een paar flinke teugen uit in de hoop dat de extra alcohol definitief mijn gedachten gaat verzetten.

Het lukt, ik ben dronken maar weet door de rotzooi nog te functioneren. En het belangrijkste is dat ik niet aan Romy denk. Ik loop naar de wc om nog een paar sleutelpuntjes uit mijn envelopje te nemen, wanneer ik mijn telefoon hoor afgaan. Ik heb al m’n chats gedempt dus vraag me af wie het is. Ik haal mijn telefoon tevoorschijn, batterij 14%. En, een appje van Romy:

[23:33] Romy: Ben je ook in de kroeg straks?

Ik ben verbaasd, waarom doet ze de hele dag kortaf en reageert ze amper en wil ze nu ineens weten of ik in de kroeg ben straks. Wat een ingewikkeld wijf. Maar toch ben ik oprecht blij dat ze me appt. Toch twijfel ik of ik blijf, mijn telefoon is bijna leeg en heb bijna iedereen in de kroeg tevergeefs al gevraagd of ze een oplader bij zich hebben voor mijn telefoon. Om te kijken of ze het meent, en omdat het zo is, antwoord ik dat ik er wel ben maar straks waarschijnlijk weg ben omdat mijn telefoon bijna leeg is.

[23:34] Mike: Umh, geen idee. Ben er nu wel maar mijn telefoon is bijna leeg dus denk dat ik zo naar huis ga.

[23:35] Romy: Wat voor telefoon heb je?

[23:35] Mike: Samsung Galaxy S6 Edge

[23:35] Romy: Ik neem wel een oplader voor je mee, zie je straks.

Wauw.

Mike.

1.8 Radiostilte, en dan..

Hoe vrouwen je ziek maken - Radiostilte, en dan..
Hoe vrouwen je ziek maken – Radiostilte, en dan..

Dagen verstrijken en ik hoor maar niks. Opnieuw ben ik bang dat we bij elkaar in vergetelheid raken en ik haar voorlopig niet meer zal zien. Misschien moet ik nog wat sturen. Wat zou ik dan moeten sturen? Kom ik dan niet wanhopig over? Nee ik laat het zo wel even.

De radiostilte blijft, tot dat ik in de auto naar school mijn telefoon hoor opspringen. Omdat ik vrijwel alle andere chats heb gedempt, weet ik dat het een belangrijk appje is. Een appje waar ik op gewacht heb. Omdat ik mijn nieuwsgierigheid niet kan onderdrukken, check ik al rijdend snel op mijn telefoon.

[11:14] Romy: Hey sorry, ik was mijn telefoon kwijt.

Ik vraag me af wat voor persoon drie dagen haar telefoon kwijt is. Derhalve vraag ik het haar. “Hij zat tussen de bankkussens”. Door mijn bewondering voor haar vallen mij de vage dingen totaal niet op. Of eigenlijk wel. Maar de bewondering neemt duidelijk de bovenhand.

Zelden heb ik een vrouw meegemaakt waarmee appen zo ontzettend moeilijk en ingewikkeld is. Eerlijk gezegd, ze staat stipt op nummer één. En geloof me, ik heb met heel wat vrouwen lopen appen in de afgelopen jaren. Maar ook hier is zij weer totaal anders. Hoe ontzettend erg ik mijn best ook doe, het gesprek loopt niet. Of misschien doe ik wel te zeer mijn best? Ik ben doodsbang dat ik haar niet weer ga zien op korte termijn. Ik moet haar zien, ik moet er meer van zien, ik ben geobsedeerd door haar. Zo ken ik mezelf helemaal niet.

De gesprekken blijven moeilijk gaan en ze lijkt ook totaal niet haar best te doen om daar verandering in te brengen. Ik had toch echt het idee dat ze geïnteresseerd in me was zondag, maar ze ging natuurlijk ook ineens weg. Als ze me net zo leuk had gevonden als ik haar, dan was ze niet zomaar weggegaan zou je zeggen. Ik in ieder geval niet.

Misschien moet ik de eer aan mezelf houden en niet zoveel moeite meer doen om haar aandacht te trekken. Ze is duidelijk niet geïnteresseerd en ik zet mezelf nu helemaal voor lul tegenover haar.

Ik krijg een appje van een maat, “vanavond biertje doen?”. Het is donderdag en dan is het altijd gezellig in de stad. Ach, waarom ook niet. Zover het me lukt, verplaats ik Romy naar de achtergrond en maak me klaar om de stad in te gaan.

Mike.

1.7 App me

Hoe vrouwen je ziek maken - App me
Hoe vrouwen je ziek maken – App me

Ik zit in de taxi naar huis, de zon komt op en de vogeltjes beginnen te fluiten. De dag breekt weer aan, tijd om weg te wezen dus. Ik weet niet waarom, maar ik stuur haar gelijk als ik in de taxi zit een appje. Waarschijnlijk in een dronken bui en om te voorkomen dat het contact weer verwatert. Na een bepaalde periode is het gewoon raar om alsnog een appje te sturen. Nee, zoals de vorige keer liet ik me niet meer gebeuren.

[07:14] Mike: Nog een leuke nacht gehad?

Ik kom thuis en kloot vijf minuten met mijn sleutels en de voordeur. Scheldend in mezelf krijg ik eindelijk de deur open en strompel ik de trap op. Met een halfvol flesje Heineken nog in mijn hand beland ik in bed.

Net zoals wel vaker voor komt, word ik wakker met een dikke kater. Tevens zijn de kleren die ik vannacht met mijn lamme kop niet uit kon krijgen, doorweekt door het biertje wat ik blijkbaar niet naast mijn bed kon zetten. Maar het deert me niet. Snel reik ik naar mijn telefoon. Kwart over 1.

“132 berichten in 3 gesprekken”

Snel spit ik door mijn gesprekken, geen Romy. Godverdomme. Haar laatst gezien staat uit, dus nu bevind ik mij in de onzekerheid of ze me nou negeert of niet.  Ik bel mijn maat op en vertel hem over haar. “Oh dat gekke wijf van in de kroeg.”. Ik vertel hem dat ze nog niet teruggeappt heeft. “Ze appt wel terug man, dont worry.”. We bespreken nog wat dingen en dan hangen we op.

Ik lig in bed en denk nergens anders meer aan, ik moet mezelf afleiden. Wat doe ik normaal op zulke dagen? Naar school gaan, maar door mijn nachtelijke avontuur is dat vandaag geen optie. Ik druk m’n Playstation aan en speel een potje Fifa.

*PING*

Met lichte blijdschap en opluchting grijp ik zo snel als ik kan naar mijn telefoon.

[16:09] Klasgenoot: Heb jij je deel al af?

Godverdomme, niet het appje waar ik op hoopte. De blijdschap en opluchting verandert in frustratie. Ik flikker mijn telefoon weer op bed en probeer mijn gedachten weer te verzetten met een potje Fifa.

Om de teleurstelling straks opnieuw te voorkomen demp ik al mijn chats, behalve die van haar. Ik zit te staren naar een vrijwel lege chat en haar profielafbeelding, tevens scroll ik door haar Facebook. Ik ben geobsedeerd, wat is er met me aan de hand?

Inmiddels is het half 10 in de avond en ik ben nog steeds niet recovered van deze zondagnacht. Eigenlijk wil ik gaan slapen, maar ik wacht nog stiekem op een berichtje van Romy.  Ik voel me net een wijf. Het houdt me wakker, waarom appt ze niet terug? Wat is ze aan het doen?

Mike.

1.6 Wauw

Hoe vrouwen je ziek maken
Wauw – Hoe vrouwen je ziek maken

Alles waar ik een half jaar geleden zo geïnteresseerd in raakte, trekt me nu weer ontzettend aan. Ze is anders dan andere vrouwen en ik kan er geen genoeg van krijgen. Het trekt me aan zoals nog nooit iets mij aangetrokken heeft. Ik moest  meer van haar zien. Alleen al hoe ze nonchalant een hijs van haar peuk neemt en deze net zo nonchalant uitblaast. “Wil je ook een sigaret?” Ik twijfel even, maar ben net een week gestopt dus ik weiger. “Zo, knap van je.”

We blijven uren praten terwijl mijn dronken maten staan te zingen en springen op foute nummers als “In Ons Café” van Frans Duijts en Django Wagner in een vrijwel lege kroeg. Eén van mijn maten ligt zelfs te slapen aan de bar en daar lachen we hartelijk om. “Wat een mietje.” Een andere maat probeert af en toe mijn aandacht te trekken, maar ik ben maar gefocust op één ding en dat is dit vrouwelijke schepsel die naast me op de kruk zit en ook verwonderd lijkt door mij. Precies hetzelfde als een half jaar geleden. Toch valt het me op dat ze steeds berichtjes binnenkrijgt via Messenger en die gelijk wegdrukt. Waarschijnlijk in de hoop dat ik ze niet zie.

Mike: “Vriendje?”

Romy: “Haha nee hoor, gewoon een bekende.”

Ik denk er verder niet over na, ik ben te verwonderd door haar. Het klikt, jaren later vinden we een foto terug van die bewuste avond waarin we elkaar aankijken en onze blikken verraden alles. We praten over van alles en nog wat. Ik stel voor om binnenkort wat te gaan eten samen en we zijn al aan het overleggen welk restaurant.

Ik ga even naar de wc en wanneer ik terugkom stapt ze op me af en zegt ze dat ze naar een vriendin gaat. Dat het inmiddels half zes in de ochtend is, roept geen vragen bij me op. Ondanks dat ik baal, vraag ik haar nummer en die krijg ik, eindelijk. Niet wetende wat ik me hiermee allemaal op mijn hals zou halen. Nu ik dit teruglees besef ik me pas hoe blind ik ben geweest.

Mike.

1.5 De andere kant

De andere kant - Hoe vrouwen je ziek maken
Hoe vrouwen je ziek maken – De andere kant

Godverdomme, wat is het rustig. Normaal zat het hier nog wel eens vol op zondag. Ben ik een keer vrij op maandag en dan is er geen reet te doen. Ik zie het pakje sigaretten voor me liggen en kan de verleiding van een peuk niet weerstaan, eigenlijk meer uit verveling.

Misschien moet ik wat mensen gaan appen of ze wat aan het doen zijn. Ik spit mijn contactenlijst door maar zie niemand die ik zou kunnen appen voor een drankje. En Merel moet werken morgen. Misschien moet ik maar naar huis gaan, maarja ik heb voor het eerst sinds tijden weer eens vrij op maandag. Ik scroll voor de zoveelste keer door mijn tijdlijn, ook uit verveling. Dan valt mijn oog op een filmpje, maar eigenlijk niet het filmpje zelf maar diegene die er op reageert.

“Mike heeft een reactie geplaatst onder een video”.

Waarom heeft die me nooit een berichtje gestuurd? Ik heb hem toch ook toegevoegd, dat zou ik normaal eigenlijk al niet doen. Misschien vond die me toch niet zo leuk als ik dacht toen. Godverdomme, Merel zei al dat ik toen niet weg had moeten gaan en wat meer naar hem had moeten vragen. Ik hoor het haar nog zeggen: “Als jij een vent zelf toevoegt op Facebook dan moet die wel echt indruk gemaakt hebben”. Ze had gelijk, hij had ook indruk gemaakt. Maar nu kon die me niet eens een berichtje sturen.

De deur gaat open en eindelijk komen er mensen binnen. Niet de mensen waar ik op hoopte, daar heb je die kneus weer van een paar weken terug. God, ik hoop dat die niet weer zo’n hopeloze poging doet om me te versieren. Nog voor dat ik tot tien kan tellen zit die al naast me en begint die met z’n lulverhaal.

Kneus: “Hey mooie dame, wil je een drankje van me?”

Romy: “Heb ik je laatst al niet duidelijk gemaakt dat ik niet geïnteresseerd ben? Donder gewoon op.”

Zonder wat te zeggen druipt die af. Wat een kneus. Ik bestel zelf nog een drankje en steek maar weer een peukje aan. Misschien moet ik zo maar een taxi bellen, het begint ook al wat laat te worden en waarschijnlijk komt er toch niemand meer. Wat een teleurstellende avond.

Dan gaat de deur van de kroeg weer open en zie ik ineens hem. Ineens lijkt de hele wereld stil te staan, we hebben oogcontact en hij stapt op me af.

Romy.

1.4 Eenzame dame aan de bar

hoe vrouwen je ziek maken
Eenzame dame aan de bar – Hoe vrouwen je ziek maken

De sfeer zit er onderling goed in. Het is erg gezellig als we richting de andere kroeg lopen. Het is gelukkig niet zo ver weg, dus we besparen ons de taxikosten door een nachtelijke wandeling te maken. De kroeg waar we heen gaan staat eigenlijk niet erg goed bekend, er schijnen daar veel incidenten te zijn met onder andere steekpartijen. Maar toch is het de enige kroeg waar we nog binnen komen en gezellig een biertje kunnen drinken, dus niemand lijkt er echt om te malen. Waarschijnlijk speelt de alcohol die rijkelijk door onze aderen vloeit hier ook parten in, we zijn niet te stoppen. Sunday, bloody sunday.

We openen de deur en we worden begroet door een walm van rook en enorm foute muziek. Duidelijk is dat hier binnen gerookt wordt. De kroeg is vrijwel leeg en mijn oog valt gelijk op de eenzame dame die in haar eentje een biertje zit te drinken aan de hoek van de bar. Dames die eenzaam en alleen aan de bar zitten zie je normaal alleen in films en series. Maar deze dame was niet normaal. Die eenzame dame aan de bar, daar moet je voor oppassen. Ik herken haar mooie lange haren gelijk, wanneer we binnenkomen draait ze haar hoofd om en hebben we even oogcontact. De tijd lijkt even stil te staan wanneer ik verdwaal in haar ogen, die verdomde ogen van haar ook. Zo verslavend, haar ‘crazy eyes’. Ik bedenk me niet en ga gelijk naast haar op de kruk zitten.

Ergens zou ik me moeten bedenken dat een dame die in haar eentje in deze kroeg aan de bar zit op zondagavond alleen maar problemen kan betekenen, maar wanneer ik in haar ogen kijk verdwaal ik. Haar blonde haren zwaaien mijn kant op als ze me aankijkt. Ze neemt een flinke hijs van haar sigaret en ze lacht even. Ik spreek haar aan.

Mike: “Hey, ken je me nog?”

Romy: “Ja natuurlijk, Mike toch?”

Mike: “Klopt, hoe is het? Wat wil je drinken?”

Romy: “Ik kan mijn eigen drinken wel betalen hoor.”

Damn.

Mike.

1.3 Sunday, bloody sunday

Hoe vrouwen je ziek maken - Sunday, bloody sunday
Hoe vrouwen je ziek maken – Sunday, bloody sunday

Vaak is zondag een dag waarop de gezelligheid van het weekend geforceerd wordt, dus vermijd ik de kroeg vaak op zondagen. Zondag is een gevaarlijke dag om je in de kroeg te bevinden, vooral voor iemand die nooit naar huis wil als het gezellig is. Laat ik nou net zo’n persoon zijn. Eigenlijk haat ik zondagen, het geeft je de reality check waar je niet op zit te wachten. Vooral niet op een zondag. Maar deze zondag is anders. Omdat ik nog wel eens wil weglopen van de realiteit zit ik in de kroeg. Het is erg gezellig en ik ben lichtelijk aangeschoten.

Normaal lig ik nu brak in bed of op de bank te balen van de verplichtingen die morgen gaan komen, nu ben ik meer bezig met de Vodka Red Bull die voor me staat en de meid die naast me op de kruk aan het vertellen is over haar broer die graag advocaat wil worden. Ze ziet er leuk uit dus ik doe alsof ik geïnteresseerd ben maar het boeit me vrij weinig (maar besef me nu dat ik het nog steeds weet, dus blijkbaar was ik ergens wel een beetje geïnteresseerd). Vodka wordt ook wel eens danswater genoemd, ik word er altijd ontzettend scherp en zelfverzekerd van. Laatst las ik een artikel waarin stond dat Vodka Red Bull dezelfde effecten zou hebben als cocaïne. Nou ik kan je verzekeren dat dat klopt. Mocht je moeite hebben om met dames te praten dan is dit jouw wondermiddel, geloof me. Maar wel oppassen, vrouwen maken je ziek. (En de kater is ook niet mis).

Het is laat en de barvrouw besluit de kroeg te sluiten: “het is laat, ga naar huis”. Het meisje naast me gaat ook maar eens naar huis: “morgenvroeg weer naar school”. Ik ben niet bezig met morgen, ik weet niet eens of ik morgen naar school moet en het boeit me eigenlijk ook niet. Ik ben gelukkig niet de enige want een paar maten van me komen met het voorstel om naar een andere kroeg in de stad te gaan. Lichtelijk beïnvloed door de alcohol besluit ik mee te gaan, naar een kroeg waar we eigenlijk nooit komen. Zo’n kroeg waar je eigenlijk nooit komt. Wat ik op dat moment niet wist, is dat dat bezoekje aan die kroeg mijn hele leven op zijn kop zou zetten. Soms denk ik nog wel eens, was ik maar naar huis gegaan.

Mike.