Hoe vrouwen je ziek maken - Het eerste contact
Hoe vrouwen je ziek maken – Het eerste contact

Sexy vind ik het, hoe ze met haar woeste ogen bijna schreeuwend tekeer gaat tegen een maatje van me. Ik had al eens van haar gehoord en had haar al eens gezien, maar dit was de eerste keer dat ik haar van dichtbij mag beschouwen. Alles aan haar verwondert me en trekt mijn aandacht.

“Als jouw vader er aan overleden was, had je er nooit mee gescholden!” zegt ze met een luide stem. “Je moet je doodschamen, vuile klootzak”. Hij heeft al een aantal keer zijn excuses aangeboden, maar ze blijft maar doorgaan. Ze is woest. Ik besluit me er mee te bemoeien, niet omdat ik het voor hem opneem maar wel omdat ik dit als een mooie kans zie om met haar in gesprek te komen.

Ik attendeer haar op het feit dat hij al een aantal keer zijn excuses aangeboden heeft en dat ze haar punt gemaakt heeft. Ze kijkt me verwonderd aan, bijna verbaasd dat een man tegen haar in gaat. Het leek of ze kalmeerde en ze legt uit dat ze mijn maat net kanker als een bijvoeglijk naamwoord hoorde gebruiken en dat ze dit niet normaal vindt. Ze zou ooit iemand van een barkruk afgetrapt hebben toen die het woord kanker gebruikte in een gesprek waar zij niet eens bij betrokken was. Als een echte hypocriet geef ik haar gelijk en denk ik aan mijn taalgebruik.

Op een slinkse wijze verander ik het onderwerp en inmiddels zit ze al een paar minuten naast me op een kruk en vertelt ze vol passie over haar baan, studie en haar stage. Alles aan haar trekt me aan, haar mooi billen, haar houding, de manier waarop ze dingen vertelt en haar ogen die me eigenlijk al vertellen dat ze me problemen op gaat leveren. Alles aan haar straalt problemen uit en dat is juist wat ik zo interessant aan haar vind. Alles wat me af zou moeten schrikken, spreekt me aan. Na een tijdje zegt ze me gedag en verdwijnt ze uit de stampvolle kroeg. Mijn maat komt bij me: “Pfoe wat een gek wijf, hè?” en ik realiseer me op dat moment dat ik vergeten ben om haar nummer te vragen. Kankerzooi. Godverdomme.

De volgende dag word ik wakker met een dikke kater. Ik pak mijn telefoon en bekijk het scherm.

“421 berichten in 4 gesprekken”

“Romy wil je toevoegen als vriend op Facebook”

Mike.

(Dit is de eerste blog in een lange reeks, blijf gerust doorlezen. Klink hieronder op het pijltje naar rechts; 1.2 Tijdlijn.)

(Vond je dit een leuke blog? Deel hem onder je vrienden)

4 gedachten over “1.1 Het eerste contact

  1. “haar ogen die me eigenlijk al vertellen dat ze me problemen op gaat leveren” als je dit al weet en het negeert, dan ben je toch gewoon een flapdrol? Maat, met zulke domme keuzes zoek je het zelf op. JIJ maakt jezelf ziek.

    Like

    1. Hallo André,
      Ken je het fenomeen dat je sommige fouten bewust maakt ondanks dat je weet dat ze fouten gaan worden? Gewoon omdat je er zelf achter wil komen. Ik vind je denkwijze vrij kortzichtig, waarschijnlijk een goede reflectie van jouw leven.

      Mike.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s